15.12.2013 – Het huis van mr. Candlelight (Jan van Veen) is te koop, en als je beroemd bent of althans nog een beetje bekend, dan haal je
daar dan in het Gooi toch mooi de roddelbladen als de Weekend mee. Bijna 1,3 miljoen euro moet het stulpje aan de Arubalaan in Hilversum opbrengen. Nou was Jan van Veen natuurlijk best commercieel in zijn jaren als DJ (hij deed een keer een commercial in Candlelight-rijm voor Marijnen stofzuigers), maar zoveel kapitaal verdiende hij er nou ook weer niet mee. Hij moest het vooral van de echte handel hebben. Van Veen was schoonzoon van Veronica-directeur Dirk Verweij en nam na diens dood in 1972 de textielimporthandel Universum over. Candelelight bestaat nog steeds in een hoekje op het internet en Van Veen maakte er in kersttijd ook een speciale versie van voor het BRANDWONDENSTICHTING, natuurlijk op het eeuwige Greensleeves van Mantovani. Hartstikke gevaarlijk natuurlijk, al die kaarsjes. Het is volgens de makelaar trouwens een vuig gerucht dat het kapitale huis niet eens elektriciteit heeft. Hoe ging het liedje ook weer: “You can live there by candlelight….”.
All posts by Redactie
Afasound in Ashton, bekijk de video
13.12.2012 Â – Nog maar een paar nachtjes slapen en dan begint S2Blue, de erflater van Alfasound, de activiteiten op heel een vertrouwde stek: de voormalige St. Martin’s School in Ashton upon Mersey. Het is de plek waar Alfasound destijds de vleugels spreidde en nu de zoon van de grondlegger van toen, Steve England, zijn jinglebedrijf vestigt. Hij heet Simon Prentice. Ashton ligt helemaal aan de rand van Manchester, links beginnen hier letterlijk de velden van graafschap Cheshire, en rechts ligt de stad, zover je kunt zien. De Mersey, die in Liverpool een grote rivier is, kun je hier nog springend kruisen. Als opwarmertje voor de nieuwe activiteiten nog even een bedrijfsvideo van Alfasound uit 1992. De schwung zat er goed in: in het voormalige schoolgebouwtje had je zangsessies, orchestrale opnamen, maar ook studio’s waar voice overs en commercials werden gedaan voor tientallen radiostations, en die kregen ze rechtstreeks per ISDN-lijn hun productiestudio binnen. Dat klinkt met de wetransfers van nu als ‘nogal wiedes’, maar destijds was het een ware revolutie. De bedrijfsvideo is om te smullen. Maar tegelijk een beetje als in de vroege James Bond films, zo hip in alles dat het jaren later buitengewoon gedateerd aandoet. KIJK zelf.
Een file van vijftien kijjometej
11.12.2013 – Bij een nieuwszender horen filemeldingen. Bij Radio 1 worden die uitbesteed aan de ANWB, die ook al die borden langs de
weg op palen zet. Op 1 januari begint er een grote volksverhuizing bij de nieuws- en actualiteitenzender. Iedereen verkast, maar de filelezers blijven gewoon zitten waar ze zitten. Onze spionnen in Hilversum melden dat niet iedereen bij Radio 1 altijd maar onverdeeld gelukkig is met de manier waarop ze het doen. In de jaren tachtig werd op de radio het idee al losgelaten dat je Algemeen Beschaafd Nederlands zou moeten spreken, met een Hoog-Haarlemmer dictie en een vér-dragende stem. Maar de filelezers hebben nu zelfs een ongeschoolde stem en daar kan niet iedere omroeper tegen, die zelf zijn eigen stinkende best doet om alles zo goed mogelijk te presenteren. Neem de ANWB-filelezer Jon Bakker. Een Rotterdammer.  Niks mis mee natuurlijk, behalve dan dat hij het woord kilometer alleen kan uitspreken als kijjometej. Dat is vervelend, want in het bescheiden idioom van elke filelezer (wel honderd woorden) komt kijjometej toevalligerwijze het vaakst voor. Jon wordt periodiek op cursus gestuurd, dan wordt kijjometej daadwerkelijk even kijljometr, maar weldra zakt het weer terug tot het oude niveau. En dat de meldingen in alle vroegte worden uitgesproken of iemand op cafétoon tegen je zegt: wil je soms een pak op je sodemieter hebben? doet er ook al geen goed aan, zeggen onze zegslieden in het studiocomplex met gekromde tenen. Collega John Sahoka (hier in het filehokje, met Marc Robin Visscher van Radio 1 aan zijn zijde) ademt na elke zin zo fluitend in dat het met de limiter op tien klinkt als een pistoolschot. Maar omdat we zo’n positieve site zijn, sluiten we een bericht als dit natuurlijk leuk af. Die Jon Bakker bedacht in 2010 een WK plaatje dat met ”Alweer (alweej) een kans” heette. De bijbehorende VIDEOCLIP mag niemand missen!
Fris verfje voor de PAMS-pagina’s
10.12.2013 – Jingleweb heeft de PAMS-pagina verfrist. Op onze fotopagina, die is gewijd aan deze
jingle-
legende uit Dallas zijn veel afbeeldingen toegevoegd. Niet alleen van het gebouwtje aan de 4141 Office Parkway, maar ook van de mensen die er werkten. Veel aandacht voor ouwe getrouwen als Alvino Rey, Trella Hart, Billy Ainsworth, Brian Beck, Big Al Dupree, Peyton Park en Ray Hurst, die allemaal op hun eigen manier aan het unieke jinglegeluid uit de jaren zestig en zeventig een bijdrage leverden. En ook: advertenties die PAMS liet plaatsen in vakblad Broadcasting. Inclusief advertenties voor Cybrix, een volautomatisch radiosysteem (een voorloper van de computer) waarmee PAMS veel kruit verschoot aan de verkeerde dingen. Het leidde het einde in voor PAMS. Had je daar nou mooi bij je core-business gehouden! Op de foto boven (uit het Ken R. archief): het koortje in 1969. Â KIJK meteen.
4141 Office Parkway, een duiventil

05.12.2013 – Het gebouwtje aan de 4141 Office Parkway in Dallas begint een ware duiventil te worden. Het gebouwtjes, waarin de legendarische jingle firma PAMS zulke legendarische pakketten maakte, heeft weer eens kantoorruimte vrij. Hoewel, het wordt nu getaleerd als een plek waar je ook wel kunt wónen en werken. Sinds iemand aan de buitenkant de witkwast heeft gehanteerd is veel van de oorspronkelijk charme van dit gebouwtje uit 1961 verloren gegaan: de gele spanten van weleer zijn grijs gemaakt. Het adres in cijfers 4141, dat verticaal op een spijl was aangebracht, is weg. En de lobby, tja, de lobby…. nu voorzien van een grote leunstoel. Mooie plek om naar jingles te luisteren, dat dan weer wel.

