PAMS Fotopagina – PAMS in pictures
De legendarische jinglestudio van PAMS
In een klein, stil straatje in Texas.
De studios zijn aan de achterzijde, achter de lage kantoortjes studio ‘A’, en links verrijst studio C, die in 1971 werd bijgebouwd.
Vanaf de zijkant zijn die studio’s nog beter te zien.
De beroemde letters zijn er nog steeds, 4141 duidt op een lange straat, maar Office Parkway is 400 meter en er liggen maar een paar gebouwtjes aan.
Een vriendelijk, bomenrijk straatje, doodlopend, dus weinig verkeer
Van achteren, achter het raam zat Studio B, waar ook de sonovoxen werden gemaakt
Een blik op het gebouwtje, met de studios aan de achterkant.
Een beetje inzoomen nog, op de plattegrond is het allemaal nog beter te zien
Klopt precies, maten zijn overgenomen van de bouwtekeningen
Op deze luchtfoto (Bing.com/maps) is te zien hoe klein het gebouwtje eigenlijk is.
Het zicht op het pandje in de nacht
Binnen. Dit is hal van de ontvangsruimte naar studio A (helemaal achterin)
Op deze plek werden duizenden jingles gezongen: het PAMS koortje in 1965 (onbekende fotograaf)
En het koortje in 1970: van links naar rechts: Libba Weeks, Mary Jo Grogran, Jackie Dickson, Jim Clancy, Marv Shaw & Billy Ainsworth. ©2010 Pat Appleson Studios – All Rights Reserved, Used by Permission www.appleson.com
Met bass singer Jim Clancy op een eenzame plek in de studio, ©2010 Pat Appleson Studios – All Rights Reserved, Used by Permission www.appleson.com
Van die studio is in sfeer en materialen weinig meer over
Op de plek van het pijltje zat het studioraam, met daarachter Control Room A
Er werd later een plafond ingezet, om ruimte geven aan een Studio B
Er werd een raam ingemaakt, en dit is die Studio B (niets meer te zien), op deze plek werden resings gedaan, en sonovox jingles.
Dit is een nog stille getuige op de bovenverdieping: hier was de echokamer van PAMS en aan de beugel hing de galmplaat. W.A.B.C-iieee-ieee-ieee
Terug naar beneden, op zoek naar de controlekamer A
Dit was in de tweede helft van het bestaan van PAMS het domein van technicus Bruce Collier. ©2010 Pat Appleson Studios – All Rights Reserved, Used by Permission www.appleson.com
In de controlekamer zelf, ©2010 Pat Appleson Studios – All Rights Reserved, Used by Permission www.appleson.com
En dit is door het studioglas heengenomen vanuit Studio A, Achter Bruce Collier de versterkers van de 10-track recorder, de ruimte was zo nauw dat hij zich steeds om moest draaien om de recorder aan en uit te zetten. ©2010 Pat Appleson Studios – All Rights Reserved, Used by Permission www.appleson.com
Van die control room is niets meer te zien, zo ziet de ruimte er nu uit, op de plek van de kale wand zat vroeger het glas naar Studio A.
Nog een sessie, ditmaal uit 1975, met een verkalende Bruce Collier, naast hem Ren Groot van Top Format, daarnaast het jinglekoortje in de weer met Nederlandstalige jingles voor de NCRV (Copyright Ren Groot)
De controlekamer van studio C, inmiddels voorzien van een 24 sporen recorder.
Studio C (gebouwd in 1971) is gelukkig nog helemaal origineel, tot en met de deuren toe.
Mooie sfeerverlichting, Thompson Creative maakte er een beetje een huiskamer van.
De zaghoek uit een andere hoek
En het deel voor de instrumentale sessies
Het kost hier geen moeite om de sfeer van de sixties & seventies in gedachten terug te roepen.
En vanuit diezelfde studio naar de studio
Studio C nu (van Thompson Creative, de huidige eigenaar)
Digitale apparatuur in een analoog gebouw
Demo’s met nieuwe pakketten van PAMS waren roofgoed, toch kwam bijna niemand op het idee gewoon van demootjes aan te vragen. Europa en Amerika lagen nog heel ver uit elkaar. De aanstaande radiomaker Tom Blomberg trok de stoute schoenen aan.
Hij kreeg nog antwoord ook….. en een hele stapel bandjes
Die bandjes gingen altijd de hele wereld over, en werden door iedereen in Europa vlijtig verknipt.
Echt roofgoed voor elke programmamaker
Met artwork dat helemaal hoorde bij de sixties & seventies (dank aan Hans Hogendoorn, die ze uit Dallas meenam)
Hier werden de demos gedupliceerd, van een recorder naar de andere, zonder tussenkomst van andere apparatuur, daardoor was de kwaliteit vaak voortreffelijk van de PAMS demos.©2010 Pat Appleson Studios – All Rights Reserved, Used by Permission www.appleson.com
De sticker voor het doosje van Series # 18, Sonosational – PAMS op z’n creatieve top (Hans Hogendoorn)
De hoofdrol erin was voor de sonovox, dat was geen PAMS-uitvinding, want vijftien jaar eerder waren er al novelty platen genaakt met deze gimmick.
Idem, dito – voor series 26 – Op de zijkant van de doosjes stond ook het jaar van producties, 1963 in dit geval (Dank aan Hans Hogendoorn)
En series 40…..
Wederom zo’n sticker met de voorkant en vier zijkanten (Hans Hogendoorn)
In de studio staat ook nog een van de bandjes
In PAMS series # 16 (‘The sound of the city’), was de My Home Town te horen, een song van 1:37 minuten met een ode aan de stad, er werden er meer dan 100 van gemaakt. Een mooie uitleg is HIER te vinden.
Wonderful Radio London had ook een versie van PAMS, en er kwam er ook nog eentje van the Chantelles, een groepje dat aan het boekingsbureau van Radio London verbonden was.
Innovatief, dat waren ze bij PAMS in de jaren zestig (klik op de pagina’s uit 1961 om te vergroten)
Eén van de kantoren in het pand.
De Hallway, de weg naar buiten
Nadat PAMS in 1978 ter ziele ging bleef Bill Meeks nog gewoon actief in de muziek, hij maakte onder library muziek, onder de noemer Meeks Music. Hans Hogendoorn zocht ‘m in 1992 op (Photo © Hans Hogendoorn).
Dit was z’n bescheiden studiootje (© Hans Hogendoorn).































