03.01.2014 – Nieuwsuur is gisteravond aan een fris en een heel nieuw jaar begonnen. Aan een volwassen jaar ook. Eindelijk wordt op de zondag uitgezonden en zo is deze nieuwsrubriek naar voorbeeld van Newsnight bij de BBC geheel horizontaal geprogrammeerd. De tune is gebleven, maar het decor is aangepast. Dat lucht op. Want het was sinds 2010 het lelijkste decor van de publieke omroep. Met viezige blauwe neonkleuren, die het gelaat van de kijker verlichtte alsof ze post mortem op de tweezitsbank zaten te kijken. En een presentatietafel met houtfineer, dat de Ikea nog niet eens voor een bijzettafel zou willen gebruiken. Enfin, het nieuwe decor is ook nog blauw, maar wat milder van teint. En de presentatie-desk is breder en wijder geworden (want je zag maar al te vaak in de rand van het beeld hoe de gasten aanschoven). De witte stoelen zijn gebleven. Het zijn mooie!! (Van Charles Eames, echte stoel-klassiekers). Ze zitten lekker, we tikken dat bericht zelf ook op zo’n stoel, we zeggen dat uit eigen bevinding. Onderzoekt vooral alles, researchredactie van Nieuwsuur, maar behoud het goede. Even zien hoe ze in de Journaalstudio een changement maken van NOS naar (nog oud) Nieuwsuur decor? Kijk HIER.

28.12.2013 – Een kerstgevoel moet zich meester hebben gemaakt van Ken R. Deutsch. Deze super-verzamelaar die ooit de PAMS-tapes uit faillissement kocht en er jaren CD’s van maakte, heeft zijn PAMS Bijbel online gezet. In deze ‘bijbel’ schreef Ken op wat hij van PAMS wist. Bovendien staan de lyric sheets van alle jingles uit alle genummerde pakketten (# 1-49) erin en samen beslaat het bijna driehonderd A4-tjes. Elke jinglefan moet zich deze catechismus natuurlijk eigen maken. De persoonlijke en intensieve ‘cursus PAMS’ start HIER.

27.12.2013 – Het is 1965. De popmuziek laat de aarde schudden. Maar aan Nieuw-Zeeland gaat het allemaal voorbij. Zo begint de film ‘3 Mile Limit’, die in het voorjaar wordt uitgebracht. Daarin wordt het verhaal verteld van Radio Hauraki, een zeezender naar Brits model, opgezet door jongeren, die Nieuw Zeeland in deze Achterhoek van de wereld bij de tijd willen brengen. Zie het maar als een lokale versie van de film ‘Rock the boat’. In feite is dit verhaal nog een tikje spannender ook. Hauraki (genoemd naar de Hauraki Golf bij Auckland), was een houtje-touwtje piraat. Met veel goeie bedoelingen dus maar met amper geld. Dat betekende veel pech, want met de zee moet je niet spotten: het schip liep tweemaal aan de grond, de masten waaiden er nogal eens vanaf en bij hun ‘1111 days at sea’ moest zelfs van schip worden gewisseld omdat het eerste zendschip een total loss geworden was. En in de laatste nacht van uitzenden sloeg de DJ Rick Grant overboord. Nooit meer teruggevonden. En al vaker was bijna iedereen verzopen in de duivelse stormen die rond deze povere boten van hout raasden. De regering kon er niet onderuit om een vervolg aan Hauraki te geven, nadat de zender op zee het zwijgen was toegebracht. In 1970 kreeg het populaire station een zendvergunning. Hauraki bestaat nog steeds, meer is net zo saai en on-enerverend geworden als het Radio Veronica bij ons van nu: een merk, opgeslokt door een conglomeraat met geld. Des te mooier is het om dat beduimelde  jongensboek nog eens open te slaan en er nog eens smakelijk uit te verhalen.  Het mixen van de geluidstrack is zojuist klaar, melden de filmmakers op hun logboek.  En de film zelf zal op 6 maart 2014 voor het eerst in Nieuw Zeeland te zien zijn. Om te bewijzen dat Jingleweb zowel van hier als gisteren is een compilatie van JINGLES van de echte Hauraki van toen. Het valt wel op dat de filmmakers tot nu toe geen goede foto’s en fragmenten van de zendschepen laten zien. Niet goed gelukt, soms?