11.12.2013 – Bij een nieuwszender horen filemeldingen. Bij Radio 1 worden die uitbesteed aan de ANWB, die ook al die borden langs de weg op palen zet. Op 1 januari begint er een grote volksverhuizing bij de nieuws- en actualiteitenzender. Iedereen verkast, maar de filelezers blijven gewoon zitten waar ze zitten. Onze spionnen in Hilversum melden dat niet iedereen bij Radio 1 altijd maar onverdeeld gelukkig is met de manier waarop ze het doen. In de jaren tachtig werd op de radio het idee al losgelaten dat je Algemeen Beschaafd Nederlands zou moeten spreken, met een Hoog-Haarlemmer dictie en een vér-dragende stem. Maar de filelezers hebben nu zelfs een ongeschoolde stem en daar kan niet iedere omroeper tegen, die zelf zijn eigen stinkende best doet om alles zo goed mogelijk te presenteren. Neem de ANWB-filelezer Jon Bakker. Een Rotterdammer.  Niks mis mee natuurlijk, behalve dan dat hij het woord kilometer alleen kan uitspreken als kijjometej. Dat is vervelend, want in het bescheiden idioom van elke filelezer (wel honderd woorden) komt kijjometej toevalligerwijze het vaakst voor. Jon wordt periodiek op cursus gestuurd, dan wordt kijjometej daadwerkelijk even kijljometr, maar weldra zakt het weer terug tot het oude niveau. En dat de meldingen in alle vroegte worden uitgesproken of iemand op cafétoon tegen je zegt: wil je soms een pak op je sodemieter hebben? doet er ook al geen goed aan, zeggen onze zegslieden in het studiocomplex met gekromde tenen. Collega John Sahoka (hier in het filehokje, met Marc Robin Visscher van Radio 1 aan zijn zijde) ademt na elke zin zo fluitend in dat het met de limiter op tien klinkt als een pistoolschot. Maar omdat we zo’n positieve site zijn, sluiten we een bericht als dit natuurlijk leuk af. Die Jon Bakker bedacht in 2010 een WK plaatje dat met ”Alweer (alweej) een kans” heette. De bijbehorende VIDEOCLIP mag niemand missen!

10.12.2013 – Jingleweb heeft de PAMS-pagina verfrist. Op onze fotopagina, die is gewijd aan deze jingle-legende uit Dallas zijn veel afbeeldingen toegevoegd. Niet alleen van het gebouwtje aan de 4141 Office Parkway, maar ook van de mensen die er werkten. Veel aandacht voor ouwe getrouwen als Alvino Rey, Trella Hart, Billy Ainsworth, Brian Beck, Big Al Dupree, Peyton Park en Ray Hurst, die allemaal op hun eigen manier aan het unieke jinglegeluid uit de jaren zestig en zeventig een bijdrage leverden. En ook: advertenties die PAMS liet plaatsen in vakblad Broadcasting. Inclusief advertenties voor Cybrix, een volautomatisch radiosysteem (een voorloper van de computer) waarmee PAMS veel kruit verschoot aan de verkeerde dingen. Het leidde het einde in voor PAMS. Had je daar nou mooi bij je core-business gehouden! Op de foto boven (uit het Ken R. archief): het koortje in 1969.  KIJK meteen.

31.10.2013 – “De natuur is prachtig, maar je moet er wel wat bij te drinken hebben”, zei de dichter Willem Kloos ooit. En wat een waar woord! We huldigen dat principe bijna met wekelijkse frequentie. Om de uitspraak maar eens te parafraseren: jingles zijn mooi, maar je moet er wel wat bij te eten hebben! In Amerika, waar alles groter is (zoals de groep aan jingle-fanaten) was dat kennelijk al eerder een gat in de markt. Jinglefan Jan Hoogesteijn fotografeerde tenminste dit reclamebord tijdens een wandeling in een ‘overigens zeer saaie mall’ te Los Angeles, zoals hij erbij schreef. Jingle Bitz is wel een erg mooie naam voor wat doodgewone pretzels zijn (die kennelijk jingelen in je mond, hier heette dat: ze smaken zoals ze kraken). In Nederland kun je die hooguit bij de Lidl in de schappen vinden. In Amerika worden ze overal te pas en vooral te onpas op tafel gezet. Dan kun je behalve bij de natuur ook bij jingles misschien maar beter de jajem op tafel zetten. Prosit! Ad Fundum. Et Cetera.

30.10.2013 – Bandrecordertapes zijn uit. Waarom zou je nog een spoeltje in een kartonnen doosje willen hebben met jingles erop? Alles is digitaal te ruilen. Even een wetransfertje er tegenaan, en de verzameling is alweer uitgebreid. Maar een authentiek bandje in de kast is nooit weg. Sommigen willen ze gewoon voor de heb, al is de bandrecorder al jaren geleden een keer bij het grof vuil gezet. Wie wat van Tanner wil kan nu zijn slag slaan op Ebay, zestien Tanner tapes liggen er te wachten op de hoogste bieder, met een paar aardige daartussen, zoals The Best (ingezongen voor Antigoon in Antwerpen), Somethin’ Special, Music and More en – euh – meer. Veertig pond, de 26 gevraagden ponden voor post en verpakking zijn uiteraard ridicoulous.