12.01.2013 – Jinglemaker Ben Freedman is op 64-jarige leeftijd overleden. Hij verkeerde de afgelopen jaren al in een povere gezondheid na een beroerte en enkele hartaanvallen, waarvan de meest recente in oktober. Ben was jingle-gek, hij noemde zichzelf ‘The jingleguy’, was grondvester van the Jingle University – al bestond die alleen op een interpagina – en deed de afgelopen jaren nog in resings van klassiek Pepper-Tanner materiaal uit de zestiger jaren. Zijn jinglevriend Ken Justiss maakte bij Ben regelmatig sonovox-jingles. Hij zegt dat Ben afgelopen woensdag is overleden. Wil je een exclusief Jingleweb interviewfragment met Ben Freedman horen? Klik dan HIER.
Ben Freedman maakte de jingles aan huis in Plano, een noordelijke voorstad van Dallas. Hij was een groot bewonderaar van PAMS en van Gwinsound. In 2007 bracht hij de Gwinbox uit, met alle materiaal dat door Tom Gwin als componist was gemaakt. Ben maakte zijn eerste jingles toen hij nog op school zat, met vrienden van de highschool die best aardig konden zingen. Met eenvoudige middelen maakte hij bijzondere jingles, die onder meer werden verkocht op Radio Luxemburg (‘Concept III’) en op de Voice of Peace

(“shalom, shalaam, kol de shalom”) (met een uitleg hoe je het uitspreekt) In 1981 begon hij met vier andere bedrijven (waaronder dat van Ken R. )  CPMG – de Creative Production Media Group. De eerste jingles werden gemaakt met Roger Luther, een van de medewerkers van dr. Robert Moog, de uitvinder van de Moog Synthesizer. Moog woonde en werkte net als Ben Freedman in Buffalo New York en het maakte de jingles bijzonder. Later begonnen ze met het inzingen van oude PAMS-tracks. Je kon ze kopen met stemmen van de North Coast singers (Ken R.) of met Dallas Vocals, en dan produceerde Ben die in Dallas zelf. Onder meer deden ze in die jaren het “Radio Caroline Imagination station”-pakket, maar ze kregen ook een serieuze klant aan WNBC. Luister op SOUNDCLOUD hoe dat zoal klonk! Daar staat het Imagination pakket (1982) plus de demo uit 1981. Vanwege zijn verkoopkwaliteiten trad hij daarna in dienst bij Thompson Creative van Larry en Sue Thompson (Ben Freedman staat links op de foto die in 1993 bij de NAB in Dallas werd gemaakt – met uiterst rechts Rob van der Vegt, die het bedrijf als Impact Creative in Nederland vertegenwoordigde). De samenwerking zou niet voor eeuwig zijn, Thompson onthief hem van zijn taak. “I sold them a million”, zei hij.  Het genootschap bezocht hem in 2009 in zijn houtje-touwtje studio, in een omgebouwde slaapkamer, waar je op handen en voeten naar de stoelen moest. Daar waren nog steeds de apparaatjes in gebruik die Ben in de jaren zeventig had gebruikt. Beter kon je namelijk niet krijgen, zei hij. Ben was beslist een buitenbeentje in de jinglebizz. “Zoals hij z’n jingles opneemt, zou zouden we het zeer beslist niet doen” – zei een van de hoofdrolspelers bij een groot bedrijf in Dallas er ongevraagd over. Maar Ben ging zijn eigen weg, zijn jingles waren charmant en bij vlagen briljant. De pet even in de hand voor het enthousiasme van deze jingleguy uit Dallas (hier onder op de foto in beter dagen, in zijn studio uit 1978). Bekijk ook een videofragment van een van z’n zangsessies.