Winkelwagen
NIEUW!
TE KOOP!

Bestel deze boeken en CD's bij het Genootschap. Klik op de afbeeldingen voor informatie.

Jingles

TM op TV

TM - Voices of Freedom 111

24.01.2014 - Altijd al eens willen weten hoe de TM studio aan de 1349 Regal Row in Dallas eruit zag als ze daar een opname maakten met heel veel musici? Dan kan nu, met terugwerkende kracht. Er is namelijk een filmpje opgedoken uit 1980 met beelden van de opname van de plaat ‘Voice of Freedom’, zowaar een klein hitje in Amerika. En geschreven door Jim Kirk, die je ook ziet zingen op DIT FILMPJE. Vaag is het allemaal wel. Daarom publiceren we het maar even in het weekeinde, de dagen waarin veel mensen al wat vager zijn van zichzelf. Het (nationale) TV-programma PM Magazine dat de reportage maakte bakt er een mooie smakelijke taart van. De song is weliswaar een beetje ‘corny, ‘zeggen ze, maar het markeert ook iets belangrijks: het begin van een nieuwe patriottisme in The States, waar ze aan het eind van de jaren zeventig immers gevoegelijk op hun donder hadden gekregen (denk alleen maar aan de smadelijke aftocht in Iran) en een toontje of twee lager waren gaan zingen. Tot deze plaat. “I want to live America, breath America…..”, blank en zwart zitten samen in de bus, John Wayne komt voorbij en boven de Niagra Falls zie je een regenboog. De zoetsappigheid druipt er kortom vanaf. Maar een mooi document is het wel. De tijdgeest, gevangen in een jingle. Want dat was het, “Voice of Freedom” was een verlengde jingle uit het TM-pakket Someplace Special. In het TV-programma Dinah and friends, wordt er ook zeer lang over nagepraat, dat is HIER te zien.

Nieuw (en toch oud): de tune v/d week

Genootschap - Radiotune van de week 001Lew Davies - Wild Goose23.01.2015 - We gaan iets nieuws beginnen! – om met Sport 7 te spreken. Vanaf nu zet jingleweb.nl elke week een tune online, een leuke, een rare of een hele bijzondere. Daarmee komen we een beetje tegemoet aan al die lezers die met vragen over tunes komen en met gemiddeld 2000 bezoekers per dag loopt het postbusje soms helemaal over. Hoogste tijd dus om af en toe eens wat uit te leggen en een (leuk) verzoekje te Veronica - 1968 - Gerard en Tinekehonoreren. We trappen de reeks af met een bijzondere tune, die van Tineke en Gerard de Vries op Radio Veronica. Samen presenteerden ze in 1968 en 1969 het programma Sliep Uit – bedoeld voor de vrouwelijke luisteraars. Het is een voorbeeld van een tune, waarvan de betrokkenen zelf allang niet meer weten hoe-ie heette, áls ze het al hebben geweten, want soms werd er maar wat uit de kast gepakt. Maar hier is dan de oplossing. De tune heet Wild Goose (een belegen nummer voor crooners als Frankie Laine) en werd gespeeld door het orkest van Lew Davies. Komt van z’n LP Strange Interlude. Een raar orkest was dat, met gekke drumnummers en vol muzikale grapjes. Niet alleen de koptune werd eruit gehaald, de eindakkoorden werden verwerkt in de jingle Plaat op verzoek. Twee voor de prijs van één. Eindelijk ingekopt dus. Hoor het HIER. Wie volgt??

Genootschap voetnoot bij Dik Voormekaar

Genootschap en Dik Voormekaar

22.01.2015 - Hè, we hadden altijd al eens een voetnoot willen zijn in andermans leven. Dat is gelukt. We hadden namelijk eindelijk eens de tijd om de vuistdikke biografie ‘De Komiek’ te lezen, met een blik op het 50-jarige artiestenbestaan van André van Duin. De hoofdrolspeler zelf mocht verhalen en foto’s uitkiezen en zo zie je in veel detail al die rare typetjes nog eens voorbij trekken. In het boek is ook aandacht voor het luisterboek dat het Genootschap (Benno Roozen en Jelle Boonstra) enkele jaren geleden maakten voor de firma Rubinstein – gespecialiseerd in dat soort producties. Ron Brandsteder las onze teksten in en op de vertel-CD waren hilarische fragmenten te horen uit het eerste jaar Dik Voormekaar. En er staan ook veel foto’s in die Jelle bij Van Duin thuis maakte tijdens de lange interviewsessie. Van Duin zag het aanvankelijk helemaal niet zitten, een CD over zijn vroege werk (‘dat doet afbreuk aan de mythe, want we moesten onze vorm nog helemaal vinden’, zei hij). Gelukkig denken de fans daar heel anders over. En Van Duin nu zelf ook. Een mooie afloop dus.

 

Wat is het synoniem van “tune”?

Tune21.01.2015 – Soms is er een dag weinig te melden over jingles. En dan moet je iets, als webmaster, Welnu, dan er maar een onnuttig doch vermakelijk bericht tegenaan gegooid. Want wie op synoniemen.net een synoniem zoekt voor TUNE, krijgt behoorlijk wat alternatieven. Handig voor als je op een regenachtige dag een kruiswoordraadsel invult (of vooruit: Wordfeud speelt). Voor het woord JINGLE zijn die er echter in het geheel niet. Althans niet op dezelfde website. Elders kom je dan weer synoniemen tegen als bijgeluid, herkenningsmelodie, herkenningdeuntje, of tune. Terwijl wij dat weer wat anders vinden. Erg? Nee, dat niet. Vermakelijk? Ach, op een jingle-komkommerdag als deze moet het kunnen, niet?

Larry Green en z’n jingles voor WNEW

WNEW - Jingles 001

20.01.2014 - Bob Sande en Larry Green, in de jaren vijftig zaten ze als muzikanten nogal in de jazz. Ze werden vanwege hun melodieuze kijk op Larry Green 003het leven ook gevraagd voor het maken van commercials, daarna was de stap naar het maken van radiojingles nog maar een kleine. Het is eigenlijk wel gek dat de belangrijkste radiomarkten, gekoppeld aan de grootste bevolkingsconcentraties in New York en Los Angeles & San Francisco, zo vaak jingles uit Dallas haalden. Maar daar kenden ze het kunstje nou eenmaal het beste. Larry Green hield echter een stevige voet aan wal in New York, Sande & Greene - Funtime band 004decennia achtereen maakte hij de jingles voor WNEW (door ons ooit verkeerd verstaan als doublejoe any doublejou, dat was even lachen, die Amerikanen deden maar wat, haha, doublejou en wat er aan call-letters achteraan kwam maakte niet uit: ány doubleyou. Helaas was de waarheid minder prozaïsch dan dat). Mooi logo, met mooie jingles van die Larry. Vaak gemaakt in de stijl van artiesten van dat moment: Dave Brubeck, of Count Basie of Nelson Riddle. Dan til je de jingles toch op uit de middelmaat. Bovendien hield Larry Green, die schreef met zijn vrouw Toni, het bijna veertig jaar vol. Terecht ook, want het was een pakkende kenwijsje, zoals de Belgen zeggen. Luister maar eens naar de vele fragmenten bij het leuke interview dat JazzWax had met Larry Green, met een deel 1 en een deel 2. Wedden dat u het volgende week op dinsdagochtend zo maar staat te fluiten?

WNEW - Studio in 1976

 

Show me the news zaterdag geopend

decor 300Foto impressie opening Museum Hilversum19.01.2015 – Wie van tunes, logo’s, leaders en vormgeving houdt, vooral op TV, kan zijn hart ophalen bij het Museum Hilversum. Daar is – zo konden we eerder melden op Jingleweb – tot 22 maart de tentoonstelling Show me the news te zien. Die tentoonstelling werd zaterdag geopend door nieuwslezer Jeroen Overbeek, die voorafgaand aan de opening interviews hield met onder meer gastconservator Liselotte Doeswijk (van het prachtige boek Vorm van vermaak) en tunes-componist Stephen Emmer. Die laatste beweerde dat de ontwikkeling van TV-tunes de laatste jaren lijkt op de ontwikkeling van de euro-biljetten: allemaal anders, maar tezamen toch te vlak en “te weinig doorvlochten”, zoals Emmer het tijdens de opening noemde. Het is geen mega-grote tentoonstelling, maar wel eentje uit de categorie klein, maar fijn. Je kunt er de bladmuziek van de Journaal-tune zien, de schetsen voor beroemde journaal-decors, de originele tekeningen om te komen tot een leader of logo, en ook zijn originele titelkaarten en weerkaarten te bekijken. Plezierig is verder ook dat het niet enkel het NOS-Journaal betreft, maar evengoed de vormgeving van het RTL nieuws sinds 1988. Veel leaders, lezers en logo’s dus. En we liepen ook nog Eugenie Herlaar tegen het lijf, gekend NOS Journaal-nieuwslezer uit de jaren ’60, die precies op dat moment haar eigen oude opnamen aan het bekijken was. Het is helder: Museum Hilversum is de komende twee maanden meer dan een bezoekje waard. Midden op de Brink, midden in de mediastad Hilversum. Leuk hoor…

Bijzondere Noordzee-video duikt op

Hans Hogendoorn op het Noordzee schip op zondag 1 september 1974 - still uit video Harry de Winter

18.01.2015 - Gisteren is een bijzondere video op internet verschenen getiteld “De Laatste Dagen Van Radio Noordzee 1974″. De video is destijds gemaakt door Harry de Winter met een Super 8 filmcamera, en onlangs gedigitaliseerd door oud Noordzee-technicus Pieter Damave.

Ferry Maat op vrijdag 30 augustus 1974 - still uit video Harry de Winter

De technische beeldkwaliteit van de video is niet maximaal, maar de inhoud maakt dat ruimschoots goed. Je ziet beelden van het slotfeest op woensdag 28 augustus 1974 in de Hofstede ‘Oud Bussem” in Naarden (waar de uitzendingen werden opgenomen). Toegangskaart - still uit video Harry de WinterMaar ook de aankomst van de karavaan met Noordzee-mini’s in de Scheveningse haven voor de tocht naar de MEBO II op donderdag 29 augustus. Beelden aan boord van de MEBO II op vrijdag 30 augustus met o.a. de dj’s in de live programma’s en een bezoek aan de Norderney door Tony Berk, Ferry Maat, Ted Bouwens en John de Mol jr. Verder de terugtocht en aankomst in Scheveningen op zondag 1 september, waar de schepen worden opgewacht door een grote mensenmassa.

Tenslotte nog de afsluitende rit met de Mini’s vanuit Scheveningen. In de video vele bekende gezichten zoals Sjef van Oekel, IJf Blokker, Joop Oonk, Ren Groot, Ferry Maat, Pieter Damave,

Credits video Harry de Winter

John de Mol jr., John de Mol sr., Hans ten Hooge, Leo van der Goot, Eric Post, Gerard Smit, Peter Jager, Ted Bouwens, Rudi Kagon, Marc van Amstel, A.J. Beirens, Ruud Doets, Cees Man in ’t Veld en vele anderen. De audio tijdens de video zijn fragmenten uit de Noordzeeprogramma’s van diezelfde laatste dagen in augustus 1974, waarin Ferry Maat bijvoorbeeld met smaak vertelt over de 200 Goudhaantjes die Tony Berk tijdens zijn rit in de Mini rondgooide in Scheveningen. Ook zijn twee liedjes te horen van zanger en radiopresentator Elibert Maathuis, getiteld Hey DJ van Noordzee en Wij luisteren naar Veronica.

De (mislukte) Sherwood series van PAMS

PAMS - Zangeres - Cynthia Clawson (series 39B) 00218.01.2014 - In 197lee sherwood in 19670 bracht het legendarische jinglebedrijf PAMS een nieuw pakket uit (# 39) dat ze de Sherwood-series noemden. Naar Lee Sherwood, op dat moment programmaleider bij WKNR in Detroit. En dat was een vaste klant van PAMS. De radiowereld was in verwarring, want het veranderde allemaal en waar ging het heen? De FM ging het winnen van de middengolf. Op FM hadden de freaks jarenlang hun gang kunnen gaan met muziek van de Gratful Dead en albums van Frank Zappa, daar luisterde toch nagenoeg niemand naar. Maar er werden steeds meer radio’s verkocht met AM én FM, en toen het publiek ontdekte dat FM superieur was, moesten de stations ook wel iets. Bij die hele transitie kwamen ook net enkele bijzondere groepen op, met de ‘betere’muziek, geen bubblegum pop meer, maar gelaagde songs. PAMS probeerde tegen de nieuwe stijl aan te schurken en staPAMS - Zangeres - Cynthia Clawson (series 39B) 001pte af van de harmonietjes in de zang van de jingles, maar liet twee solisten de centrale rol spelen. Het waren Cynthia Clawson en Jim Kirk en de jingles die ze zongen waren heel erg in de stijl van Crosby, Stills Nash & YounTM - Jim Kirk 122g, Chicago, Blood Sweat & Tears, ook Beatles-riffjes van Abbey Road hoor je er in terug. Een echte stijlbreuk was het, want WKNR, roepnaam Keener 13, stapte af van het vaste logo – en dat was nog eens dubbel vloeken in de kerk. Heel gedurfd allemaal, maar het sloeg niet aan, het pakket werd nauwelijks aan andere radiostations verkocht. Zakelijk een zeperd dus, maar creatief gezien een interessante sprong voorwaarts. LEES HIER over Lee Sherwood, een oomzegger van hem maakte een mooie tribute aan deze beroemde DJ. Over Jim Kirk hadden we het deze week nog, scroll maar wat naar beneden. Hij werkt nog steeds hard en Cynthia zingt ook anno 2015 nog zoals ze gebekt is. Ze heeft een voorkeur voor het doorleefde Christelijke lied gekregen. HIER en HIER zijn daar voorbeelden van te horen.

Keener 13

De voetbalmars van … Tom Merriman

17.01.2015 – Football in de VDallas CowboysS is ‘huge’.  Ook in jinglestad Dallas. Daar heet de lokale club De Dallas Cowboys (of simpelweg de Cowboys). De club  bestaat al sinds 1960 en doet het niet slecht. Ze is recordhouder op het gebied van de meeste deelnames aan de Super Bowl. De Dallas Cowboys wordt ook wel “America’s Team” genoemd, omdat het een enorme fan base heeft buiten Texas, zo leert ons Wikipedia. En zoals elk professioneel American footballteam heeft ook De Dallas Cowboys een clublied (meestal een mars), dat traditiegetrouw wordt gespeeld bij de binnenkomst van de spelers. En laat dat clublied van De Dallas Cowboys origineel nou gespeeld worden door het radio-orkest van ene … Tom Merriman, Mr. Jingle Himself. Sterker nog: het muziekstuk (The Stampede March) leunt sterk op de jingle-traditie uit begin 60-er jaren, en is hoorbaar een muzikaal broertje van reclamehits als 7-Eleven Slurpee en Otto the Orkin Man. Bud Kennedy heeft er een interessante column over geschreven in de Star-Telegram, de lokale krant van Dallas. Read all about it.

Fotomuur van Tom en Judy

Jingle singers CRCJudy Parma PAMS16.01.2014 - Enkele malen al besteedde Jingleweb aandacht aan de dood van Tom en Judy Parma, de twee echtelieden stierven drie dagen na elkaar rond kerst en werden vorige week samen begraven na een roerende herdenkingsdienst. Begraafplaats Restland in Dallas maakte eenParma Productions - You can feel it all overkopie mooie Tribute Wall (bekijk hem HIER) met tientallen foto’s uit hun huwelijksleven en professionele bestaan samen. Judy Parma begon in 1958 al jingles te zingen in ‘Pop Sellers’, naast de studio van KLIF. Ze heette toen nog Judy Mansfield, totdat ze op een blind date Tom Parma ontmoette, ze trouwden jong en waren daarna volgens vrienden ‘onafscheidelijk’. Judy zong voor alle grote maatschappijen in Dalls die jingles maakten; PAMS, CRC, Futursonic, JAM en TM, op de foto boven is ze – zeer waarschijnlijk – in de weer voor Futursonic. De man aan haar zijde is Jodie Lyons, die later bij PAMS honderden jingles componeerde. Uiterst links: Brian Beck en naast hem Jerry Whitman. Tom Parma kon aan de slag gaan bij PCRC, PAMS en later bij TM, ze hadden ook samen tijdelijk een jinglebedrijfje, Totalsound, dat ze dreven vanuit hun huis in Dallas aan de 4504 Belmont in Dallas. Totalsound werd op 4 juni 1968 bij de Kamer van Koophandel ingeschreven. Saillaint genoeg grensde dat huis nagenoeg aan de beroemde PAMS studios aan 4141 Office Parkway in Tom & Judy ParmaDallas – de afstand tussen beide concurrenten bedroeg nog geen 140 meter, het was om de hoek. Hier beneden zit een jonge Tom Parma achter de knoppen bij – waarschijnlijk – CRC. De man die naast hem staat Totalsound - Visitekaartjekopieis Euel Box, schrijver van de beroemde Sonowaltz. Samen hadden Tom & Judy bijna 90 jaar op de klok staan in dit bijzondere jinglevak. Ken R. (Deutsch) wijdde in zijn Second Jinglebook zelfs een heel hoofdstuk aan het echtpaar dat hij HIER bij wijze van eerbetoon nog eens online heeft gezet. Mooie verhalen hoor. Want Stevie Wonder belde Tom Parma bijvoorbeeld toen hij aan de slag ging met ‘Songs in the key of life’. Stevie Wonder graag wilde een sonovox, en Tom maakte zo’n apparaat voor hem. Hij had zelfs duizenden sovovox-cuts gedaan bij PAMS. Omdat PAMS het copyright claimde van de uitvinding maakte Tom een sonovox-installatie van Stevie Wonder onder de naam ‘Z-Articulator’. Het resultaat is te horenop Ebony Eyes, een van de tracks op dit classic album. Stevie Wonder belde het echtpaar jaren later nog steeds als hij weer een leuk nummer of idee had – schrijft Ken. En nee, dat een pakket dat ze later als Parma Productions maakte ‘You can feel it all over heette”, een hit van Wonder, was geen toeval.Tom Parma CRC

Twitter
Soundcloud
Foto’s!