29.03.2016 – In 1974 begon Jon Wolfert met z’n vrouw Mary Lyn de jinglefirma JAM in Dallas. Die start was eigenlijk gemakkelijker dan gedacht, want de jingles die ze vanuit huis maakten waren namelijk uitnemend en binnen de kortste keren kwamen de aansprekende klanten als WABC en de BBC naar Texas. Jon Wolfert vertelt (als ’the artist as a young man’) er mooi over in een filmpje van Radio Today uit 1991, bekijk het HIER. Bijvoorbeeld wat voor mooi moment het was om aanvankelijk als jongetje bij WABC in zijn thuisstad New York om jingles te moeten bedelen en ze vervolgens als producent te komen brengen. Jingleweb kreeg het filmpje – en andere goodies van Ad Roland (oud-dj van Mi Amigo en TROS). Jarenlang adviseerde hij radiostations in Europa over hun programmering en strategie, vooral de Duitsers wisten de vleugels wijd uit te spreiden dankzij z’n grote radiokennis en z’n antwoorden op de vraag hoe je een commerciële media-onderneming in verschillende markten kunt laten renderen. Hij ruimt momenteel z’n kasten uit, en met zo’n lange media-ervaring komen er dan mooie dingen uit. Er komt meer, keep posted.
Ferry Maat – uit het ziekenhuis


28.03.2016 – Even flink schrikken – Ferry Maat is in het ziekenhuis terecht gekomen, en is daar inmiddels gelukkig ook weer uit – met naar het zich laat aanzien een goede afloop. Hij schrijft er zelf uiterst laconiek over op z’n Facebook-pagina: “Maatje had al vaker last van huidkanker, maar deze keer was ’t serieus mis. Ongeveer een rijksdaalder uit m’n voorhoofd gesneden en weer dichtgeplakt met een stuk uit m’n schouder….. Nu afwachten. Voor de schoonheidsprijs kwam ik toch al 69 jaar niet in aanmerking en op de radio zie je er niets van.” Bij wijze van troost een Photoshop bewerking van Maat en zijn jingleheld, Wolfman Jack. Goede beterschap, Ferry!
Het museum van bedreigde geluiden

27.03.2016 – Wij van Jingleweb zijn niet de enige met een gezonde (?) verzameldrang. Onze vele honderden lezers per dag zijn daar een voorbeeld van. En ook op internet wemelt het van de bijzondere verzamelingen. Neem nou Brendan Chilcutt uit de VS.
Hij spaart geluiden van apparaten die verdwenen of aan het verdwijnen zijn. Het ratelen van een ouderwetse kassa, het gezoem van een TL-buis, de geluiden van Pacman, het kan Brendan niet gek genoeg zijn. De klik van een Olympus fototoestel, het inschuiven van een floppy, deze geluiden moeten wat hem betreft bewaard blijven. En dus heeft hij zijn verzameling The Museum Of Endangered Sounds gedoopt, het museum van bedreigde geluiden. Is dat niet mooi? Wij vinden heel erg van wel. Succes, Brendan! We zullen hem mailen en zeggen dat wij ook bestaan. En dat er in Nederland een paar honderd mensen zijn die The Power mooi vinden, of Radio Express… Zal-ie van opkijken.
Jingles, tunes en fillers op Radio Extra Gold
24.03.2016 – Internetstation Radio Extra Gold zendt de komende zes weken elke vrijdagavond een uur lang jingles, tunes en fillers uit. De reeks uitzendingen is een initiatief van programmamaker en radiofan Gerrit Lettinck. Hij zal op de vrijdagavonden tussen 21.00 en 22.00 uur tot en met 29 april precies 188 jingles, tunes en fillers draaien. Van de Joost den Draaijer tune (Asia Minor) tot en met die van NOS Met het oog op morgen (Gute Nacht, Freunde). De complete lijst wat er gedraaid wordt, kun je HIER bekijken.
Het Luxemburg-verleden van Felix Meurders
21.03.2016 – Sporen van het verleden, zijn het, de banden van Felix Meurders waarover het
Genootschap zich momenteel onfermt. De banden die we vorige week meekregen (zie hieronder) om te digitaliseren gaan ver terug, naar 1968, het jaar dat Felix Meurders zijn
radiocarrière bij Radio Luxemburg begon. Hij reed dan vanuit Maastricht (waar hij een DJ-wedstrijd had gewonnen die uitmondde in een contract) naar Brussel om daar in één dag de zes programma’s van de ‘Felixtalige uitzendingen’ op te nemen. Waar dat was? Dat was in de nevel van de tijd verdwenen. Maar met enig speurwerk is het toch te reconstrueren. De studio’s waren vlakbij de Avenue Louise, aldus Felix, tegenover een parkje. Dat moet bijna wel de Avenue Lloyd George zijn geweest. En inderdaad, in een oud bestemmingsplan van het stadsgewest Brussel blijkt dat een mooi Jugendstilhuis op nummer 11 in 1964 tegen de vlakte werd geslagen voor een gebouw in ‘laatmodernistische stijl’ voor Radio Télé Luxembourg. En ja, zegt Felix nu: “Met een aan 99% zekerheid grenzende waarschijnlijkheid was dit het gebouw van de uitgeverij van Hub(ert) Terheggen en later ook Jacques Verdonck en de studio’s van de Nederlandstalige uitzendingen van Radio Luxemburg”. In zijn dozen zitten ook een paar banden die er werden opgenomen, want zo af en toe liet hij platen opnemen door een van de twee technici. Platen waarvan het NOB-Archief nooit zozeer de noodzaak had gevoeld om ze aan te schaffen. Zo kreeg Hilversum III dankzij RTL in Brussel toch nog een paar kékke hitjes op de zender.

