03.08.2013 – Jingles zijn allang niet meer iets voor de radio, in deze wereld van narrow casting. Je hoort ze op blogs, als voicemail begroeting en op de veerboot. Als Fanfare als Ryan-air weer eens op tijd een bestemming heeft gehaald. En tegenwoordig ook in de Drive thru’ waar je een hamburger komt halen. Tenminste in die van Tim Horton in Blackburn Hamlet. Dat is een provinciestadje in Ontario, en dan zitten we diep in Canada. Het personeel heeft er de opdracht gekregen alles te zingen: wat kan ik voor U doen? Wilt u er iets te drinken bij? U kunt nu afrekenen! En dat alles met stoere jongens-sopranen en meisjes-alten. Jingles wisten vroeger de naamsbekendheid van radiostations op te stuwen. En als de enquêtes voor de luistercijfers werden gedaan, dan wisten ze tenminste nog bij al die stations met vier call-letters naar wie ze precies hadden geluisterd. Het is helaas niet bekend of de zingende Hamburger-jingles en -meisjes de omzet ook hier weten op te stuwen. CBC Canada, die er een reportage over maakte, stelt die vraag niet aan de orde
30.07.2013 – Titia Dekker zat in het koortje dat jarenlang topjingles maakte. Ze was onder meer te horen op de TROS jingles van TM en ze zat bij de sterbezetting, die Top Format in Haarlem liet aanrukken toen in 1988 voor het eerst jingles van JAM gezongen mochten worden (Warp Factor, voor Baccara en Delta). Maar mensen worden ouder, het leven zorgt voor wendingen. Titia Dekker heet nu Titia ten Bosch en ze is in haarzelf afgedaald, zoals dat zo mooi heet. Vanuit Leuven geeft ze lessen in ‘klankzang’. Dat is zang die als vanzelf van binnenuit ontstaat ‘na afstemming op die- of datgene de zang bedoeld is”. Daar liggen veel remedies in verscholen, blijkt op haar website. Zo werkt de zang in ‘op het eseterische of levenslichaam met zijn energiecentra, hun werkingen en verhoudingen. Ook “brengt en houdt het je in het hier en nu.” En “opent de ingang tot de andere dimensies in jezelf.” Dus. HIER vertelt ze er vanalles over, en wie Titia nog eens wil horen zingen zoals ze gebekt was, kan HIER terecht.
28.07.2013 – In komkommertijd hebben de berichtjes weinig om het lijf, en daarom durven we best te komen met een nieuwtje dat ons – toen het speelde – volledig was ontgaan. Uit december 2011, ouwe prak dus, maar opgebakken smaakt het toch weer lekker. Het verhaal gaat over Muff Murfin, jinglemaker in Kempsey, en de eigenaar van verschillende radiostations in Engeland. Midden in de nacht werd hij gewekt door een inbreker. In z’n blootje zette hij de achtervolging in, en toen de inbreker de straat inrende, ging hij ‘m achterna – nog steeds in de blote kont. De inbreker, de 62-jarige Baird, ontkwam, maar de politie kon hem later oppakken. Z’n buit lag nog in huis: geld, en juwelen en opname-apparatuur. De Mail Online beschrijft hoe Murfin in actie kwam en dat hij dertig jaar lang de buitendeur nog nooit had afgesloten. In zijn vredige dorpje werd toch nooit ingebroken. De Engelse pers had een field day met het berichtje over de ‘multi millionair music man’ die zo dapper optrad en Next Media Animation maakte er zelfs een spannende tekenanimatie van. Zeg zelf, luchtige zomerkost, toch?
18.07.2013 – Sommige stations klinken zo soepel als een Chinese acrobate in de trapeze. Jingles hè. Maar je hebt er ook bij, die er niks van bakken. Laten we eens even in de tijd terugduiken. Radio Andorra was er zo eentje. Een merkwaardig radiostation, verscholen in een burcht, die zo uit een opera van Wagner kon komen. En op de ansightkaarten kun je al heel precies zien hoe het klonk. Bijzonder is ook de duopresentatie – die later ongetwijfeld door RTL4 van deze plek is afgekeken. Op de twee ansichtkaarten is ook heel prominent het ’top of the hour’ signaal te zien van deze dwerg in Europa; de gong!!! Naar het interieur van deze radiostudio kun je lang blijven kijken. Zo komt de geelkoperen schouw op de achtergrond in geen enkel handboek voor studio-akoestiek voor. Hoor en zie HIER hoe dat alles klonk (en let op de manier hoe flitsend een plaat wordt gestart, zonder ook maar het begin van een witje te laten vallen). En HIER. Wat gek dat Colin Blunstone zich door zo’n gek landje (bij wijs van spreken drie voetbalvelden in een berggebied, tweemaal het formaat van een plaats als Zwolle) liet inspireren tot zo’n prachtig LIEDJE.
17.07.2013 – Ferry Maat heeft enkele maanden lang zijn rijke radioherinneringen opgehaald in een online column. Hij verhaalde daar smakelijk over zijn jaren op zeezender Radio Noordzee. De TROS, 538, Radio 10 en Veronica. Hij denkt met genoegen aan de jaren terug. Maar soms met enige schaamte, want het DJ toontje vierde hoogtij toen hij het vakgebied betrad. En de zin “Door de jaren heen heeft de radiostem zich ontwikkeld” zou volgens hem op Noordzee hebben geklonken als: “Doir di jari heen heeft di radiostem zich ontwikkild”. Ferry deed altijd het liefst zijn eigen techniek, maar af en toe was er iets in reparatie en dan werd hij veroordeeld tot technicus Ferry de Groot, die het geweldig vond om de perfectionist die Maat was eens flink te stangen. Lees even mee: “Ik weet nog dat hij 30 seconden voordat mijn plaatje afliep door de intercom ‘Sorry vergeten’ tegen me riep, hij moest nog even snel een paar commercials pakken. Die lagen in rekken in de gang. Hij zette de microfoon vast open zodat ik mijn afkondiging kon maken en weg was hij. Ik moest de tijd dus volpraten terwijl die plaat met een naar geluid in de laatste groef bleef hangen. En maar doorkletsen met dat vervelende ‘gekloink’ van die plaat in je koptelefoon. Ineens zie ik in de weerspiegeling van de studiodeur meneer de Groot om het hoekje staan met een stapel cassettes in z’n handen, op z’n gemak wachtend op het moment dat ik dus echt zonder tekst zou komen te zitten. Hij kon het bloed onder je nagels vandaan halen!” Nog een leuk voorbeeld. Collega Tony Berk was regelmatig laat met het opnemen van z’n programma’s, die vaak de volgende dag al aan boord moesten zijn. De oplossing was dan om twee programma’s tegelijk in twee verschillende studio’s op te nemen. Dan sprintte Tony net op tijd naar binnen maar wist in de verwarring niet meer welke plaat er zojuist gedraaid was. Je snapt ’t al, meneer de Groot hield dan een totaal andere hoes voor het glas zodat Berk een mooi verhaal over Vader Abraham ophing terwijl zojuist de laatste hit van Neil Diamond gedraaid was… grapje.”
In juni van dit jaar is Ferry gestopt met zjin column, hier zijn LAATSTE, met onderaan de reden van het stoppen.
