Stephen Emmer – Foto: Daniel Cohen – de Volkskrant
29.07.2018 – Het was er door de hitte nog niet van gekomen. Maar dankzij Jingleweb-lezer Albert Pleijsier plaatsen we nu toch even een bericht over tunes-maker Stephen Emmer. Over hem verscheen deze week in de Volkskrant een uitstekend artikel. Niet alleen vertelt Emmer daarin openhartig over persoonlijke zaken, maar ook over opmerkelijke kanten uit zijn vakgebied. Hoe hij aan zijn eerst tune-klus kwam, voor het Humanistisch Verbond. Hoe hij leerde een goeie tune te schrijven. En ook dat hij eigenlijk wel een beetje klaar is met het schrijven van muziek-in-opdracht. “Neem het NOS Journaal. Ik had bij de underscore (sfeermuziek die doorloopt tijdens het vertellen van de headlines, red.) na een westers orkest heel zachtjes een omgekeerde Tibetaanse klankschaal gemonteerd. Er is al zoveel ellende, dacht ik, laten we het publiek geruststellen in plaats van ophitsen.’ Zulke frivoliteiten kwamen er steeds moeilijker doorheen. ‘De tunes hoefden ook niet meer zo onderscheidend te zijn. Opdrachtgevers zeiden: ik wil iets wat op die RTL-tune lijkt. Pure pastiche, het werd een wereld van nadoen. Ik had geen direct contact meer met omroepen, maar met adviseurs van omroepen. Ik kreeg er een Louis-van-Gaal-als-voetbaltrainer-gevoel van: met een enorm serieus gezicht zwaar op de hand zijn over iets ondergeschikts. Lachwekkend. Gelukkig had ik geld verdiend om weer vrij werk te maken.’
Aldus een fragment uit het artikel in de Volkskrant, geschreven door Terence Garnier, foto Daniel Cohen. (Bron: de Volkskrant)
19.07.2018 – Supertrots zijn ze, de leden van het Metropole Orkest. Dat orkest heeft de nieuwe tune opgenomen van de UEFA Europa League. Dat gebeurde al einde mei in opdracht van Massive Music in Amsterdam. “De nieuwe ‘anthem’ van de UEFA Europa League kan vanaf het volgende voetbalseizoen gehoord worden door miljoenen mensen over de hele wereld”, stelt het orkest terecht op zijn Facebookpagina. Luister hier naar het resultaat.
17.07.2018 – Langs linjen. Volgens de vertaling van Google is dat Noors voor Langs de Lijn. Zou zomaar kunnen. Handig om te weten als je naar de Noorse uitvoering van de Langs de Lijn-tune luistert. Deze staat op Youtube, uitgevoerd door het Oslo String Quartet. euh, pardon, het Oslo Strykekvartett. Het is net alsof ze de NOS-knips in het arrangement hebben meegenomen. Op z’n minst opmerkelijk om te horen.
Hans Hogendoorn, de man die de NOS Langs de Lijn-tune al sinds de jaren ’70 inspreekt, reageert desgevraagd ook enthousiast: “Geweldig! :) :)”
En voor wie het nog niet wist: het origineel is van Quincy Jones – Chump change. En dat origineel staat hier.
25.04.2018 – Over het VPRO-programma De Radiovereniging hebben we eerder een bericht geschreven. Maar over de tune nog nooit. En daar is wel reden toe. Want tot nu toe waren titel en uitvoerenden van deze tune nog niet bekend, zelfs niet bij de makers van het programma. Dankzij radiofan Ewout Lamé weten we nu dat het gaat om het nummer Trinidad Paseo van de Lovey’s String Band, hier links afgebeeld. En ga niet gelijk zoeken op internet, want je zult de tune niet zo 1-2-3 tegenkomen.
De Lovey’s String Band was een Calypso muziekgroep uit Trinidad, een eiland ten noorden van Zuid-Amerika, hemelsbreed tussen Curaçao en Suriname in dus. De groep is rond 1890 opgericht door violist Lovey (echte naam: George R. Baillie) en trad op tot het begin van de jaren ’20 van de vorige eeuw. Er zijn door de jaren heen nauwelijks gegevens bewaard gebleven van de weinige muziekopnamen die van het gezelschap zijn gemaakt. Laat staan dat de opnamen zelf werden bewaard!
In 1912 maakten Amerikaanse technici plaatopnamen mogelijk op Trinidad en Tobago. De Lovey’s String Band was eind juni / begin juli 1912 in hotspot New York City. Daar namen ze verscheidene liedjes op met Zuid-Amerikaanse ritmes. Hun eerste opname heette “Mango Vert” en was in de studio van de Victor Talking Machine Company. Daarbij maakten oprichter George R. Baillie en zijn mannen muzikale geschiedenis; zij waren de eersten die het geluid van de Calypso op plaat opnamen. De Calypso was een dans die destijds erg populair was en ontstond op Trinidad.
De opnamen klinken technisch gezien even goed (of slecht) als die uit de jaren ’40, maar er zit toch 30 jaar verschil tussen! De jazz was nog niet uitgevonden, en dus werden deze instrumentale opnames in het Caribisch gebied “hete” muziek genoemd.
Tijdens een onderzoek naar de geschiedenis van de Caraïben ontdekte de Amerikaanse etnoloog Dick Spottswood onverwachts verschillende platte kartonnen dozen met matrixen. Masters van muziek dus. En guess what!? De begeleidende notitie zei dat de opnamen zijn gemaakt door een 12-delig jazzorkest uit Trinidad in 1912: Lovey’s Trinidad String Band.
De Radiovereniging was een illuster programma van het Genootschap van Vrienden van het Medium Radio. Dat was een initiatief van programmamaker Wim Noordhoek en VPRO-voorzitter Arend Jan Heerma van Voss. Voor de heren was het Genootschap van Vrienden van het Medium Radio eigenlijk een mooi speeltje, compleet met met een heus blad (De Radiovriend), ontmoetingsdagen van VPRO-leden én met een radioprogramma dus: de Radiovereniging. Het werd uitgezonden in 1989 en 1990 door de VPRO. In het programma werd vooral aandacht besteed aan de geschiedenis van de Nederlandse radio, door interviews met of aandacht voor (oud)radiomakers en het uitzenden van historische fragmenten. Zo waren er uitzendingen over Henk van Hoorn, Jan de Cler, mr. G.B.J. Hiltermann, Ischa Meijer, Kees Buurman en Vincent van Engelen, Felix Meurders en nog veel meer.
Afijn, terug naar de tune. De OUDSTE tune hebben wij eerder bepaald als de eerste tune die ooit is gebruikt, dat was in 1924. Maar de OUDST OPGENOMEN tune lijkt bij deze ook bepaald: die van De Radiovereniging. Deze is online moeilijk te vinden, is de conclusie. En dus brengen wij uitkomst. Op onze Soundcloud-pagina kun je de hele tune horen. Veel plezier!
(bron: podcast Radio Valencia – Gramophoney Baloney – 24.02.2013)
Wie wil, kan de tune op CD bestellen.
Bronnen: www.wikipedia.com, www.bear-family.com, www.popsike.com
15.03.2018 – Hoe komt het toch dat het beginnetje van Special 230 van André Brasseur hetzelfde (of niet?) klinkt als de beroemde stipmotor-jingle van PAMS?
Toegegeven: freakeriger kan het bijna niet. En het gaat om nog geen halve seconde. Maar toch…
De Belgische organist André Brasseur bracht zijn 1e LP Early Bird Satellite uit in 1965. De Belg maakte onmiddellijk furore met zijn multi-sound-orgel. Wie luistert naar track 3 van kant A hoort Special 230, een nummer dat begint met het starten van een sportauto. De muziek is veel gebruikt als radiotune, onder meer bij Radio Veronica en op Hilversum III.
Wie goed luistert, en het jingle-oeuvre van PAMS goed kent, blijft dan toch met 1 vraag zitten: Is het beginnetje van Special 230 niet hetzelfde als het beginnetje van een PAMS-jingle uit serie 27, die in Nederland beroemd is geworden als stipmotor, om een snelle stijger in de Top 40 te benadrukken? Start de player.
. Eerst hoor je de eerste 6 seconden uit Special 230, daarna hoor je 2 x kort op elkaar het begin daarvan, daarna 2 x het begin van de PAMS jingle, en daarna die laatste PAMS jingle volledig. Zijn de beginnetjes identiek?
Special 230 komt volgens de boeken uit 1965. PAMS series 27 (Jet Set) komt volgens de boeken uit 1964. Dat zou dus zomaar kunnen!
Of misschien is het wel een bepaald type auto of motor die altijd zo klinkt. Kijk, daar hebben wij weer geen verstand van. Kortom: hulp gevraagd van auto- of motorfreaks. Wie het weet, mag het zeggen!
