Category Archives: Jingles

Tom Merriman schreef tegenhanger van The Home Town Song

16.08.2018 – Componist van jingles Tom Merriman heeft in 1961 een muzikaal antwoord gegeven op de zeer populaire Home Town Song van concurrent PAMS. De titel: Wonderful town. Deze citysong was misschien niet evengoed verkocht als de Home Town Song, maar muzikaal zéker zo goed.
Het is 1960. Euel Box schrijft voor PAMS in Dallas een aantal citysongs, liedjes die dienen als stadspromotie en die vaak op plaat werd uitgebracht om weg te geven aan luisteraars en de trotse burgemeester. We kennen er twee”I had a ball in… (naam van de stad) en Home Town Song. De tekst ervan stond grotendeels vast, maar kon volgens het gekende principe van syndication per stad en per radiostation worden aangepast. Het bleek een klapper. Vooral de Home Town Song – onderdeel van het jinglepakket Series 16 en gezongen door Terry Lea Jenkins – werd uiteindelijk aan meer dan 90 radiostations verkocht.
Ook de concurrerende jingleproducenten in Dallas hadden door dat PAMS hiermee een jinglehit te pakken had. En dus kreeg de meesterschrijver Tom Merriman (links op de foto) van jingleproducent Richard H. Ullman de opdracht ook een citysong te schrijven. Merriman was net weggekocht bij concurrent CRC. In het voorjaar van 1962 was het product klaar, het kreeg de titel Wonderful town mee.
Talloze stations bleken geïnteresseerd, en aldus kregen bijvoorbeeld WHDH in Boston (de 1e), WDAK in Columbus, 7HO in Hobart, KCK-TV in Canada en stations in Halifax, Kalamazoo en Des Moines hun eigen versie. De Merriman-citysong is aan tientallen stations verkocht en duurt 1’49”.
De Wonderful town song belandde jaren later nog op een heuse vinyl-elpee; The world of medium wave radio stations, vier elpees met jingles van over de hele wereld. Plaat 2 kant A opent met Wonderful town voor de stad Hobart in Tasmania en zijn station 7HO. Rechts op de foto zie je trouwens top-DJ Richard Moore van Radio 7HO, een foto genomen in 1971. Hobart is de hoofdstad van de Australische deelstaat Tasmanië. De havenstad is gelegen aan de zuidoostkust van het eiland en is na Sydney de oudste van het land.
De citysong maakte onderdeel van een pakket getiteld New Adventure. Deze bevat 16 jingles. Hier kun je hier een deel horen van de demo die daarover is gemaakt. Inclusief de Wonderful town versie voor WHDH in Boston, de eerste klant die deze citysong bestelde.
De productie is trouwens ook in een video te zien. Daar is-ie ingezongen voor Radio 7HO in Hobart, Tasmania.
Dit is de tekst die de Ullman-tekstschrijvers bedachten voor Hobart;

Wonderful town, wonderful people, places to go, things to see
Hobart Tasmania, that’s my wonderful town
Beautiful homes, schools and churches, entertainment, places to shop
Hobart Tasmania, that’s my wonderful town
Hobart, a center of transportation, business and banking and industry
Hobart a center of communication, the home of Radio 7HO
Hobart is great to live in and work in, a friendly and happy place to be
Hobart Tasmania, that’s my wonderful town
Hobart has the river Derwent, Hobart has Mount Wellington
Hobart has the bridge tons afloat, and Hobart has Radio 7HO
Hobart has colleges and schools, the State university
Hobart has the best or better yet, Hobart has Radio 7HO
In Norfolk and all in Huon Valley, Channel and Eastern Shore agree
Sandy Bay south en Glenorchy know, they like Radio 7HO
7HO Hobart, in a wonderful town.

Century 21 folder uit 1980 online – met jingles

15.08.2018 – Over de jingles van Century 21 Programming hebben we het op Jingleweb niet heel vaak gehad. Opvallend, want het was één van de grote jinglebedrijven in Dallas, waar alle grote namen uit de business wel voor werkten. Century 21 is opgericht in 1972 en ging in mei 1989 samen met concurrent TM Communications op in TM Century, tegenwoordig TM Studios. We vonden een folder van het bedrijf.
Toegegeven, de meeste pakketten van Century 21 Programming klinken uitermate gedateerd, maar dat kan voor de producties van veel bedrijven gezegd worden.
Hoe dan ook, op internet vonden we een complete folder van het bedrijf, vervaardigd in 1980. Daarin worden alle activiteiten opgesomd, de voordelen voor de klant en alle formats beschreven waarin het bedrijf ook adviseerde. Met ronkende teksten zoals we die vaker zien bij bedrijven die in de reclamehoek zitten: “Your station will be a winner. Your Station Will Sound Consistently Better. Your music will be better, whether you’re automated as shown above, or live-assist. Your station will have a fuller & richer tone quality with Century 21.”
Nou, als dat eens geen beloften zijn…! De folder geeft een goed en volledig beeld van de kennis en vaardigheden die een advies- en jinglebedrijf in Dallas anno 1980 heeft. Het bekijken waard, dus.
Bekijk hier de hele folder.

Jingles weetje nummer 431

13.08.2018 – Wist jij dat de naam van het beroemde jinglepakket “Reaching out, touching you”, gemaakt door Pepper-Tanner is geleend van Neil Diamond? En nog wel van een beroemde hit: Sweet Caroline (jawel, die van Sweet Caroline,…ta, ta, taaaah) uit 1969. Het pakket jingles, 15 stuks voor vooral WFIL (Philadelhpia) en WLS (Chicago), is gemaakt in 1970. Enneuh, kijk maar even mee naar de tekst van de hit: “Hands, touching hands, Reaching out dear Lord, touching me, touching you, Sweet Caroline, good time never seemed so good, I’d be inclined, to believe they never would, but now I…”
Kijk, zo luister je toch wel heel anders naar die jingles.

Het precieze tijdsein verdwijnt van NPO Radio 1

03.08.2018 – En wéér gaat er een radiofenomeen – deels – verloren. Het tijdsein. Binnenkort vervangt de nieuws- en sportzender NPO Radio 1 een deel van de zendervormgeving. Het tijdsein op het hele uur wordt daarbij verwerkt in de zendermuziek en geeft niet meer exact het hele uur weer. De gouden glans van het tijdsein – in vaktermen de pips genoemd – was de laatste jaren weliswaar al een beetje verbleekt, maar de komende verandering op NPO Radio 1 is toch wel essentieel.
Het is niet de eerste keer dat de pips worden voorzien van een muziekje of deels verdwijnen. Maar steeds werd de verandering teruggedraaid. In 2001 was dat bijvoorbeeld het geval, toen er voor het eerst publieke omroep-muziek werden geïntroduceerd op alle publieke radio en TV-zenders en het tijdsein in de muziek werd verwerkt. Grote commotie! De duivenmelkers (destijds ook al verenigd in de NPO, de Nederlandse Postduivenhouders Organisatie) pikten het niet: die hadden 53 jaar lang hun postduivenklokken op de piepjes gelijk gezet. En er kwam een heuse Vereniging Vrienden van het Tijdsein – maar die is een stille dood gestorven. Het tijdsein kwam uiteindelijk terug, zij het toch nog ondersteund met muziek. Vanaf 2006 waren de pips weer gewoon ‘kaal’ te horen.

Frits Spits tijdens de Avondspits, met studioklok

De pips bestaan op de radio vanaf 1948. Eerst waren het nog 6 tonen, waarbij de zesde toon precies de hele uur aangaf. Het tijdsein was toen gekoppeld aan de synchroonklok in het Dr. Neherlaboratorium in Leidschendam, die aanvankelijk ook de stationsklokken van de NS zo mooi op tijd lieten lopen. Sinds 1991 zijn het nog maar 3 tonen, waarbij de derde toon een dubbele lengte heeft en het hele uur aangeeft. Vanaf dat moment was er ook een koppeling met de nauwkeuriger atoomklokken in Genève en Brunswijk.
Het tijdsein was een redelijk doeltreffende methode om je horloge gelijk te zetten, in een tijd dat dat nog moest. Met de digitale horloges en een mobiele telefoon op zak is die noodzaak de laatste jaren steeds kleiner geworden. Met de huidige DAB-ontvangst loopt het geluid sowieso 2 á 3 seconden achter op het FM-signaal, waardoor het tijdsein al helemaal niet meer nauwkeurig is. Het zullen allemaal overwegingen zijn geweest voor NPO Radio 1 om het tijdsein op te heffen.
HIER kun je horen hoe het er binnenkort op NPO Radio 1 aan toe gaat rond het hele uur. De muziek is van het bedrijf KHMusic in Utrecht.

Stephen Emmer wil weer vrij werk maken

Stephen Emmer – Foto: Daniel Cohen – de Volkskrant

29.07.2018 – Het was er door de hitte nog niet van gekomen. Maar dankzij Jingleweb-lezer Albert Pleijsier plaatsen we nu toch even een bericht over tunes-maker Stephen Emmer. Over hem verscheen deze week in de Volkskrant een uitstekend artikel. Niet alleen vertelt Emmer daarin openhartig over persoonlijke zaken, maar ook over opmerkelijke kanten uit zijn vakgebied. Hoe hij aan zijn eerst tune-klus kwam, voor het Humanistisch Verbond. Hoe hij leerde een goeie tune te schrijven. En ook dat hij eigenlijk wel een beetje klaar is met het schrijven van muziek-in-opdracht. “Neem het NOS Journaal. Ik had bij de underscore (sfeermuziek die doorloopt tijdens het vertellen van de headlines, red.) na een westers orkest heel zachtjes een omgekeerde Tibetaanse klankschaal gemonteerd. Er is al zoveel ellende, dacht ik, laten we het publiek geruststellen in plaats van ophitsen.’ Zulke frivoliteiten kwamen er steeds moeilijker doorheen. ‘De tunes hoefden ook niet meer zo onderscheidend te zijn. Opdrachtgevers zeiden: ik wil iets wat op die RTL-tune lijkt. Pure pastiche, het werd een wereld van nadoen. Ik had geen direct contact meer met omroepen, maar met adviseurs van omroepen. Ik kreeg er een Louis-van-Gaal-als-voetbaltrainer-gevoel van: met een enorm serieus gezicht zwaar op de hand zijn over iets ondergeschikts. Lachwekkend. Gelukkig had ik geld verdiend om weer vrij werk te maken.’
Aldus een fragment uit het artikel in de Volkskrant, geschreven door Terence Garnier, foto Daniel Cohen. (Bron: de Volkskrant)