(Door Albert Pleijsier en Benno Roozen)
foto verbeterd met AI
16.06.2026 – Jingledemo’s. Veel jinglebedrijven maakten ze. Montages met jingles uit een of meerdere nieuw jinglepakketten, bedoeld om deze jingles te verkopen aan radiostations. En dus werden de jingledemo’s massaal toegestuurd aan potentiële klanten. In mooie doosjes met mooie afbeeldingen. Met daarin een 1/4-inch tape op een 5-inch spoeltje. De demo’s waren vaak voorzien van een heel verhaal, een toelichting van de makers, of een aanbevelingen van een zendermanager die de eerste (custom)versie had besteld. Vaak werden steengoeie voice-over stemmen ingevlogen om de demo’s in te spreken: Alan Bleviss, Mason Adams, Bill Enis.
Steeds duurder
Jingledemo’s. Soms kreeg je ze ongevraagd per post, maar meestal moest je ze aanvragen. Was je een zendermanager, dan stond je standaard op de mailinglijst. Was je een verzamelaar, dan was dat natuurlijk soms anders. Het werd in de loop der jaren steeds duurder om zo’n gave demo te maken, zeker toen de opbrengsten van de jingleproductie gaandeweg minder werden. En dus verdween de echte jingledemo langzaam maar zeker uit beeld.
Een tag
Veel van die jingledemo’s begonnen of eindigden met een eigen producenten-jingle: een zogeheten signature tag-jingle (signature = handtekeningen, tag = stempel).
Een van de eerste jingledemo’s was van het jingledrijf Johnson & Siday dateert van augustus 1954, met jingles geproduceerd voor WFBR. Ook CRC was er vroeg bij met een demo voor series #15 (05.12.1960). Ook Futuresonic (1960) en Sande and Greene (1960) vermeldden in hun advertenties dat het mogelijk was om een demotape aan te vragen. In de tijd werden ook lyricsheets meegestuurd, een vel papier waarop de cuts in tekst uitgeschreven stonden. Futuresonic was met Swingin’ Sound uit 1959 een voorloper. Een van de langste demo’s komt van TM en Where you belong (1978) en duurt ruim 32 minuten.
Voor het maken van de jingledemo’s hadden jinglebedrijven doorgaans hun eigen demoruimte. Daar werden de jingledemo’s gekopieerd, verpakt, van een lyricsheets voorzien en verstuurd. De vroegst bekende foto van een demoruimte in ons archief is afkomstig van de Peter Frank Organisation (PFO) en komt uit 1961.
(Foto verbeterd met AI)
In de demoruimte werd vaak de taperecording machine van Ampex series 300 & 300C ingezet. Deze professionele reel-to-reel recorders kwam uit de late 1940s begin 1950s.
De demoruimte van PAMS was voorzien van het Ampex Model PR-10 die vrij zeldzame was in die periode. Het apparaat zat een beetje tussen de consumenten- en professionele studioapparatuur in.
Galerij
In de galerij hieronder de volgende foto’s:
De demoruimte van TM Programming in 1974 – foto verbeterd met AI
De demoruimte van TM Productions mid 70s, met Production assistent Beverly Callison, zij werkte bij TM 1968 – 1978
Folder van de Ampex 300 Tape recorder
Folder van de Ampex 300C Tape recorder
De recorder uit de PAMS demoruimte: Ampex Model PR-10
Tot slot een mooie audiodemo met eigen jingles (tags) van diverse jinglebedrijven, 2’23”.
(Idee en uitvoering: Albert Pleijsier)