{"id":32631,"date":"2023-01-01T12:21:46","date_gmt":"2023-01-01T11:21:46","guid":{"rendered":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/?p=32631"},"modified":"2023-01-01T12:22:03","modified_gmt":"2023-01-01T11:22:03","slug":"nooit-op-de-radio-geweest-superadio-jingles-van-jam-en-abc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/2023\/01\/01\/nooit-op-de-radio-geweest-superadio-jingles-van-jam-en-abc\/","title":{"rendered":"Nooit op de radio geweest: Superadio jingles van JAM en ABC"},"content":{"rendered":"\n

01.01.2023<\/strong> – Wij, de makers van Jingleweb (Jelle Boonstra en Benno Roozen) wensen jou en jullie een gelukkig, gezond en jinglerijk 2023 toe.

++++

Jingleproducent JAM in Dallas en topman Jon Wolfert hebben er een jaar aan gewerkt en er h\u00e9\u00e9l veel geld mee verdiend. Maar de oorspronkelijke jingles zijn nooit op de radio geweest. Latere remakes en resings wel. In Nederland onder meer bij NOS Langs de Lijn, Radio Tour de France, RadiOlympia en Keizerstad radio. Naam van het project: Superadio.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Het is 22 maart 1982. Rick Sklar, vice-president programmering voor de radiodivisie van mediagigant ABC, komt met het idee om een ABC radio-satellietmuzieknetwerk te beginnen genaamd Superadio. (Met \u00e9\u00e9n r.) Het plan was om via satelliet een Top 40-format aan te bieden aan stations in de hele VS. (Zie dit artikel<\/a> in de New York Times).
De jingles zouden worden gemaakt door JAM. En dus belde Rick Sklar met JAM-boss Jon Wolfert en zei: \u201cThis is the call you\u2019ll never forget!\u201d (“Dit is het telefoontje dat je nooit zult vergeten”.) En zo was het ook.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Radioboss Rick Sklar (l) met Beatles-zanger John Lennon<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Er waren grote, h\u00e9\u00e9l grote radionamen aangetrokken om op het netwerk te gaan presenteren. Daaronder Dan Ingram, Dick Purton, Ron Lundy, Lary Lujack en Robert W.Morgan. Er was zelfs al een stationsdemo gemaakt. De programmering zou deels centraal geregeld zijn en deels lokaal, door elke zender anders in te vullen. Vensterprogrammering ging dat later in Nederland heten.<\/p>\n\n\n\n

Het grote Superadio-idee was tot op jingle-niveau uitgewerkt (zie de handleiding<\/a>). Het eerste deel van een jingle zou ‘centraal’ worden gedraaid, en op een pieptoon zouden de netwerkzenders (affiliates) het tweede deel starten. Daarna zou het ‘centrale station’ weer de plaat starten. Het pakket bestond dus onder meer uit een aantal fronts en backs (begin- en eindjingles) die in toonhoogte precies bij elkaar pasten. De beginjingle had een algemene tekst, de eindjingle bevatte de naam van het station.<\/p>\n\n\n\n