{"id":30034,"date":"2020-06-14T12:19:48","date_gmt":"2020-06-14T10:19:48","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jingleweb.nl\/?p=30034"},"modified":"2020-06-14T12:19:50","modified_gmt":"2020-06-14T10:19:50","slug":"de-historie-van-de-jingle-lets-go-blue","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/2020\/06\/14\/de-historie-van-de-jingle-lets-go-blue\/","title":{"rendered":"De historie van de jingle Let’s go blue!"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

14.06.2020<\/strong> – Jinglebaas Jon Wolfert van JAM in Dallas weet in zijn zondagse show op Rewound Radio<\/a> elke keer maar weer interessante jinglefeiten te brengen. Wat wil je ook als je bedrijf sinds 1974 maar liefst 253 naamgegeven jinglepakketten heeft opgeleverd, die vele vele duizenden keren opnieuw zijn ingezongen voor radiostations over de hele wereld.

Een recent voorbeeld van zo’n interessant jinglefeit is de uitleg over de herkomst van cut 12 uit de serie Spirit of ’76, gemaakt voor WJR in autostad Detroit. Welke jingle? Nou, onze lezers in Brabant (en die zijn er veel!) kennen de cut als de jarenlang gebruikte uuropener van alle uitzendingen en als de begintune van de nieuwsuitzendingen van de regionale Omroep Brabant. <\/p>\n\n\n\n

Omroep Brabant uuropener jaren ’80<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

De herkomst van deze cut 14 uit het pakket Spirit of ’76 liet Jon Wolfert onlangs horen door het draaien deze muziek…<\/p>\n\n\n\n

Let’s go blue in combinatie met de jingle (tune).<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Let’s go blue <\/h4>\n\n\n\n

Het nummer heet “Let’s Go Blue”, bevat 32 maten en is 40 seconden lang. Het hoort zowel bij de Universiteit van Michigan als ook bij diverse sporten, zowel op de middelbare school als professioneel. De melodie van Let’s go blue is halverwege de jaren ’70 gecomponeerd door Joe Carl en voor het eerst gearrangeerd door Albert Ahronheim.<\/p>\n\n\n\n

Joe Carl was student aan de Universiteit van Michigan en tubaspeler in de Michigan Marching Band. Hij speelde het deuntje al improviserend tijdens een hockeywedstrijd in de Yost Ice Arena. Men zegt dat het nummer vleugels kreeg nadat het werd gespeeld door de Michigan Marching Band tijdens de nationale uitzending van de Orange Bowl in 1976. De eenvoudige kreet Let’s go blue werd spontaan geroepen door de bandregisseur van Michigan, George Cavender, die deze in een vlaag van enthousiasme uitriep nadat het nummer verschillende keren was uitgevoerd. Tekst en muziek raakten snel in de smaak bij het publiek.

De fans van de footballclub in Detroit (in de staat Michigan) hebben het zich als clublied toege\u00ebigend. Wie de binnenkomst van het team in het stadion wil zien, moet vooral even hier kijken<\/a>. Een belevenis. En ja, er is voor de \u00e9chte liefhebber ook bladmuziek van het lied. <\/p>\n\n\n\n