{"id":11937,"date":"2013-01-01T17:39:01","date_gmt":"2013-01-01T16:39:01","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jingleweb.nl\/?page_id=11937"},"modified":"2013-01-15T13:16:55","modified_gmt":"2013-01-15T12:16:55","slug":"40-jaar-dik-voormekaar","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/40-jaar-dik-voormekaar\/","title":{"rendered":"40 jaar Dik Voormekaar"},"content":{"rendered":"

Het eerste jaar Dik Voormekaar<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>Tekst & interviews: Jelle Boonstra<\/strong><\/p>\n

Het klikte meteen op de dag dat An<\/strong>\"\"<\/a>dr\u00e9 van Duin (24) en Ferry de Groot (23) elkaar voor het eerst ontmoetten. De chemie was goed, dat voelden ze allebei. Andr\u00e9 was komiek, grappenmaker en zanger en begon wat door te breken in het land. Ferry de Groot werkte als geluidstechnicus bij Radio Noordzee, de zender waar Andr\u00e9 spoedig programma\u2019s zou gaan maken, en <\/strong>had in het bedrijf de reputatie als liefhebber van practical jokes en leuke montages. Het was december 1972 en ze kregen drie weken tijd om iets leuks te bedenken, want op 7 januari zou de eerste uitzending van Andr\u00e9 \u2018eruit gaan\u2019, zoals het bij Noordzee heette.<\/strong><\/p>\n

Radio Noordzee zat op een schip. Het was nog lang voor de dagen dat commerci\u00eble zenders een vergunning konden krijgen om aan land uit te zenden. Maar als je een schip net buiten de territoriale wateren verankerde, \"\"<\/a>met een sterke zender en een hoge antenne, had je met nationale wetten niets te maken. Ook de omroepwet gold buitengaats niet meer, al kon je vanaf het dek Scheveningen met de boulevard en auto\u2019s en viskramen duidelijk zien. Het schip zelf sprak tot de verbeelding: met een dazzle painting<\/em> in fel rood, geel en groen.<\/p>\n

Sinds maart 1971 zond Noordzee in het Nederlands vanaf het schip uit. Veel programma\u2019s werden evenwel aan land \"\"<\/a>opgenomen, op een onwaarschijnlijke plek: een sjieke buitenplaats in Naarden. Noordzee was een dochteronderneming van Strengholt, al sinds 1926 uitgeverij van boeken, en nu vooral actief in de muziekrechten. Miljoenen gingen er om en Noordzee was een prachtige manier om muziek aan de man te brengen, waarvan ze zelf de auteursrechten bezaten. Nog maar veertien maanden eerder was Strengholt in deze \u2018Hofstede Oud-Bussem\u2019 getrokken, met de grootste rietgedekte kap van het land \u2013 zoals ze met trots in de folder schreven – en 65 schilderijen uit de Gouden Eeuw in de wandelgangen. Hier zat geld en niet een beetje ook.<\/p>\n

\"\"<\/a>Noordzee zat in een dip, naar de programma\u2019s op zondagmorgen luisterde eigenlijk geen hond. Het was ook wat oubollig, want Willy en<\/p>\n

\"\"<\/a>Willeke Alberti deden er een uurtje en Piet R\u00f6mer ook. Goede bekenden van de directeur van Noordzee, John de Mol sr. (42). Die stamde uit een beroemde artiestenfamilie. Zijn vader had voor de oorlog een befaamd orkest gehad, en ook grootvader De Mol zat al in de muziek.\u00a0John de Mol had een zoon, John jr., die later nogal bekend zou worden, net als z\u2019n dochter Linda. Zijn kleinzoon Johnny zou bovendien de exponent worden van de vijfde generatie beroemde Mollen op een rij. Zelf was de Noordzee-directeur in de beginjaren \u201860 een populair zanger geweest, hij verwierf zelfs de bijnaam \u2018Nederlandse Frank Sinatra\u2019.\u00a0Op zondagmorgen sliepen de jongeren in Nederland uit van een woeste zater<\/p>\n

\"\"<\/a>dagavond, de zondagochtend programma\u2019s op de zender waren daarom gericht op een ouder publiek. Dat deden ze op Veronica ook, daar zat Frans Nienhuys – zelf ook al bejaard. Maar er mocht best wat gekruider en programmaleider Tony Berk legde op een programma- meeting dus de lp \u2018Andr\u00e9 van Duin\u2019 op tafel, die net de zomer ervoor was uitgekomen. Er stonden leuke sketches op en het nummer Angelique erop was zelfs even een hitje geweest in de Top 50 van Noordzee. \u201cDie gozer heeft talent\u201d, zei Berk. Andr\u00e9 werd gevraagd om een uurtje in de week te komen doen. Een ideetje was er al. Op de lp stond immers het nummer \u2018Disk(mes)jokkie\u2019, waarin een dj op overspannen toon de \u2018Abominabele donderdagmiddag Gebeurtenis\u2019 presenteerde, \u2018op de 2324 meter\u2019. Nog eventjes vertalen naar de zondag dan en klaar was het!<\/p>\n

De cultuur van dj\u2019s en hitparades was tamelijk dominant aan het worden in Nederland, en Van Duin nam de maniertjes en het jargon met plezier op de korrel. Met genoegen kijkt hij op de tijd terug in z\u2019n huis aan de Keizersgracht \"\"<\/a>in Amsterdam: \u201cJe had bijvoorbeeld de Hugo van Gelderen show bij de TROS. Het heette allemaal show toen. Je had de flipflap show, een show dit, een showtje dat. Alleen was het natuurlijk helemaal geen show, het was gewoon een vent die wat plaatjes zat te draaien. Er zat nauwelijks informatie in zo’n programma. Nou ja: hier komen Corrie en de Rekels. En verder hoorde je wat er zoal in de studio gebeurde bij Van Gelderen. Toen had je nog platenpluggers, die kwamen allemaal binnen en hadden al precies zo\u2019n gemakkelijke stijl in de omgang: h\u00e9 joh, ik zie je vanavond in de kroeg en zo \u2013 die sfeer. Die mensen zaten plaatjes te draaien in een soort gezelligheidsvereniging met termen als h\u00e9\u00e9 maatjooo. Hahahohooo.\u201d Dat was geinig genoeg van zichzelf, daar kon je wel wat mee.”<\/p>\n

\"\"<\/a>Ferry de Groot keek tegen Andr\u00e9 op, zegt hij nu eerlijk: \u201cDie was nogal beroemd. En had een eigen Mercedes\u201d. Ferry was een enorme \"\"<\/a>radiofan, hij was als technicus begonnen bij de huisomroep van het Sint Lucas Andreas ziekenhuis in Amsterdam. Daar zaten ook Hans Hogendoorn (de latere NOS-stem van Radio 1), Leo van der Goot, Nico Steenbergen en zij waren met z\u2019n allen van deze kweekvijver voor nieuw talent verkast naar Radio Noordzee. \u00a0De Groot had zichzelf al berucht weten te maken bij de directie. Een keertje had hij alle apparatuur verstopt uit \u00e9\u00e9n van de drie opnamestudio\u2019s, die Noordzee in de Hofstede had laten bouwen. President-directeur Guus Jansen stond voor paal toen hij gasten trots zo\u2019n studio wilde laten zien. Leeg!<\/em> Het was natuurlijk een boel gesjouw geweest – maar dan had ook wat. En er ging een legendarisch verhaal in het rond, dat hij zijn kerstpakket bij de Jansen met een steekwagentje was komen halen. Uit protest, omdat het pakket bij het rijke Strengholt elk jaar zo miezerig was.<\/p>\n

\"\"<\/a>Informeel – dat was het bij Noordzee in elk geval ook. Ferry had de schaar en het plakband voor het monteren van banden in de akoestische wand van zijn studio gestoken. \u201cDat was aan Andr\u00e9 goed besteed, die was de ernst van de omroep gewend \u2013 en hier ging het er allemaal heel losjes aan toe\u201d. In de donkerbruine Mercedes van Andr\u00e9 reden ze wat in \u2019t Gooi rond, want ze moesten wat bedenken. Voorin de auto stond een portable bandrecordertje van Uher dat Noordzee welwillend had gekocht voor de nieuwe programmamaker: \u201cE\u00e9n van de eerste dingen die we deden was een interview met een koe – die aan de andere kant van het prikkeldraad stond bij de Hofstede, want de omgeving van was in die jaren nog buitengewoon landelijk.\u201d Piet Konijn werd bedacht als typetje (die ook na een paar uitzendingen al van het toneel verdween en pas in 2009 een rentree zou maken in de tv-versie van Dik Voormekaar).\u00a0\u201cDat was een reparateur, een soort wegenwacht die banden ging verwisselen\u201d, zegt Andr\u00e9. \u201cOnderweg gingen we dat ook echt doen, dan zette je de microfoon klaar en had je er gelijk alle geluiden erbij, het gesleutel en het verkeer dat langs raasde en zo\u201d. Gewoon wat losse opnamen, waren het – \u00a0\u201com later te gebruiken.\u201d<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\"\"<\/a>De programmaleiding had Van Duin gevraagd om op de 220 meter \u2018net zoiets te doen als op de lp\u2019: een plaatje en een praatje, \u2018n plaatje en dan een mopje\u2019. Van Duin doopte het programma de \u2018Abominabele Top 2000\u2019. \u201cDat was gewoon een naam”, zegt hij. \u2018Niet de bedoeling om er echt ook een toplijst van te maken. Het had evengoed de Andr\u00e9 van Duin show<\/em> kunnen heten. Maar alles heette dus al show en je had bovendien overal hitparades die allemaal top en geweldig waren \u2013 om dat een beetje te overtreffen werd het de Top 2000.\u201d<\/p>\n

De andere dj\u2019s van Noordzee hadden hooggespannen verwachtingen van de nieuwkomer. Van Duin was immers \u00e9cht leuk. In 1964 had hij de finale gewonnen van Nieuwe Oogst, een talentenjacht op televisie van de AVRO. Als 16-jarige stond hij in het voorprogramma van het beruchte Stonesconcert in het Haagse Kurhaus met zijn idiote bandparodie. Iedereen werd uitgefloten, maar hij bleef recht overeind \u2013 een prestatie van formaat. Tijdens het beruchte Stonesconcert van 1964 werd alles nog geen kwartier later in elkaar gemept.<\/p>\n

\"\"<\/a>Nico Steenbergen was \u00e9\u00e9n van die dj\u2019s bij Noordzee, die z\u2019n nieuwsgierigheid maar nauwelijks bedwingen kon toen het nieuwe programma begon. \u201cIk kwam kijken in de studio, het was een beetje raar. Ze zaten er maar, een structuur hadden ze niet en idee\u00ebn eigenlijk evenmin. Angstaanjagend toch, een leeg uur dat je moet vullen? Je moet natuurlijk wel met iets leuks komen, en je weet al: volgende week weer en de week daarna opnieuw. Ik zie van Duin n\u00f3g binnenkomen met een grote weekeindtas. Het eerst dat ze opnamen was een hobbyrubriek en daar had Dik Voormekaar aanvankelijk nog een gastrol. Het thema was: hoe repareer je een wekker. Andr\u00e9 pakte een enorme Hema-wekker uit de tas met twee grote bellen aan de bovenkant, en zei: voor we iets kunnen repareren, moet het uiteraard eerst wel kapot zijn. Hij pakte een hamer en sloeg met grote halen op de wekker in: het glas, de veertjes, radertjes, het spatte in het rond. Ferry kroop op handen en voeten door zijn controlekamer, amechtig van het lachen. Stop alsjeblieft, hou op, hou op \u2013 hij kon niet meer. Toen wisten we al dat er iets heel bijzonders was binnengehaald op de zender.\u201d<\/p>\n

Peter Holland was ook dj bij Noordzee, net 21 jaar, nog een b\u00eate jongetje, zegt hij zelf, \u2018\"\"<\/a>verlegen en saai\u2019. Hij zat er eveneens bij toen de eerste uitzending werd opgenomen: \u201cNiet in de studio bij Andr\u00e9 natuurlijk, dat zou ik niet zo snel hebben gedurfd, maar bij Ferry aan de andere kant van het glas.\u00a0Hij keek z\u2019n ogen uit: Andr\u00e9 kon uit het niets hilarische grappen toveren, gewoon \u2013 alledaagse dingen heel leuk maken – ik vond het onvoorstelbaar knap en creatief wat ze deden, ze maakten iets beeldends op de radio, met minimale middelen. Je zag hoe Andr\u00e9 z\u2019n typetjes ter plekke uit z\u2019n mouw schudde, daarbij heel sterk leunend op Ferry, het was fascinerend hoe die interactie ging, ze voelden elkaar precies aan, hoewel radio voor Van Duin dus nog helemaal een nieuw medium was.\u201d<\/p>\n

\"\"<\/a>\u201cZo ging het precies\u201d, zegt Andr\u00e9 van Duin nu. \u201cIk had intu\u00efef een goed contact met Ferry en hij had omgekeerd zo\u2019n contact ook met mij. Ik zag hem ook niet zomaar als technicus. Hij ging zich ook steeds meer met het programma bemoeien. Voegde steeds meer toe \u2013 gooide op het juiste moment een deur dicht als geluidseffect en zo. Of zette de plaat expres verkeerd op, zodat alles werd verstierd. Bij Noordzee was hij altijd al bezig geweest om programma\u2019s wat op het verkeerde spoor te zetten. Bij die andere programma\u2019s moest er nog wel een bepaalde lijn in zitten, maar de Abominable Top 2000 had natuurlijk geen enkele basisvoorwaarde, waar het aan moest voldoen. Af en toe een commercial draaien op het juiste moment in de adverteerderslijst\u2013 dat was alles.<\/p>\n

\"\"<\/a>Andr\u00e9 begint te lachen: \u201cWant dat was ook al niet in goede handen bij Ferry, dat ging allemaal mis \u2013 daar is het hele programma feitelijk ook uit ontstaan. Omdat hij het allemaal al automatisch naar de kloten hielp ging het klinken zoals het klonk. Dat was zijn persoonlijke stijl, hahahaha. De chaos hoefde je helemaal niet te zoeken, die was er namelijk al.\u201d\"\"<\/a><\/p>\n

Na tien afleveringen werd het roer plotseling omgegooid. Niet Andr\u00e9, die in gewoon zichzelf speelde, was de centrale presentator, maar Dik Voormekaar van het Hobbykwartier. Andr\u00e9 beschrijft hem als \u201ceen licht bekakte presentator, met een hoge dunk van zichzelf, die het heel goed wil doen, maar de chaos volstrekt niet kan bedwingen.\u201d Een typetje dus! En dat was automatisch een mooi vehikel voor Van Duin, zegt Ferry de Groot “om dingen te roepen, die hij als de bescheiden en vriendelijke man die hij is zelf nooit in z\u2019n hoofd zou halen. Een typetje kan immers alles zeggen. Zo was het in de eerste revue ook gegaan, die in 1972 van start was gegaan. De Groot: \u201cDik Voormekaar was de spil waar alles soepel en vanzelfsprekend omheen ging draaien – opeens was de vorm gevonden.\u201d<\/p>\n

<\/em><\/strong><\/p>\n

Mies bedacht de naam<\/em><\/strong><\/p>\n

<\/em><\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>Eigenlijk leefde ‘Dik Voormekaar’ al zes jaar, voordat Andr\u00e9 het begrip als naam adopteerde. \u201cWe dachten na over een mooie naam voor de presentator van dat Hobbykwartier, zegt hij: \u201cOmdat die man kon sleutelen ging hij Dik Voormekaar heten, dat diende zich eigenlijk uit zichzelf al aan.\u00a0Die naam komt uit een radioprogramma dat Mies Bouwman in de jaren zestig had, tussen elf en twaalf op de zaterdagavond. Daar zat zogenaamd een orkestje in met een paar bandleden, waarvan ik er een paar nog heb onthouden; \u00a0Ben Zo terug, Ali Mentatie en nog een stuk of wat. Waaronder dus ook Dik Voormekaar. Dik en Ben zijn namen die ook andere dingen betekenen. OK, en toen we iemand nodig hadden werd dat eigenlijk vanzelf Dik Voormekaar.\u201d<\/p>\n

Andr\u00e9: \u201cNu wordt het opeens onder de microscoop gelegd, het klinkt nu alsof we dagen liepen na te denken over de karakters en hoe die moesten zijn. Het ontstond gewoon en ik heb ook nooit gedacht: \u2018dit is nog eens een mooie lay out om uit te bouwen\u2019. Het was vooraf ook helemaal de bedoeling niet om er zoiets van te maken. Onze opdracht was een programma met wat plaatjes, zoals Piet R\u00f6mer het al op de zender zat te doen en Vader Abraham ook.\u201d\"\"<\/a><\/p>\n

Peter Holland: \u201cNou, ik vond het toch een vondst hoor. Andr\u00e9 vond het heerlijk om in zo\u2019n raar en overspannen karakter te mogen wonen. Hij ging volledig op in de typetjes die hij speelde. Op toneel moest je je verkleden als je een vrouw wilde spelen, dat was op de radio niet nodig, maar je zag aan Andr\u00e9 dat hij het w\u00e9rd, op het moment dat hij het deed. Het begon spelenderwijs, daarna heeft het langzaam maar zeker wortel geschoten, maar je zag al direct hoe goed het in feite was. Andr\u00e9 en Ferry hadden allebei dezelfde mate van balorigheid, ze waren in hoge mate ondeugend. Het verbaast me dus ook niet dat het later zo\u2019n vlucht nam, het zijn namelijk enorme talenten.\u201d<\/p>\n

<\/em><\/strong><\/p>\n

Andr\u00e9 was van plan om van Dik een \u2018over het paard getilde presentator\u2019 te maken. \u201cEcht een verkeerde man\u201d. Hij\"\"<\/a> had een handvol lp’s met geluidseffecten. En op een daarvan – “The Audio Fidility stereophonic demonstration record\u2019 – vond hij z’n inspiratiebron. Hij heeft hem nog steeds staan in de platenkast van zijn priv\u00e9studio – in de kelder van zijn Amsterdamse huis, waar een state-of-the-art geluidstafel is gebouwd naast de enorme kluis in de kelder (ooit was dit pand een handelsbank). Op de voorkant van de lp stond een kleurenfotootje van een organist: \u201cZo\u00b4n man in een verkeerd overhemdje\u201d, zegt Andr\u00e9. \u201cJa, een echte glijer\u201d, zegt De Groot. En met het beeld van deze gladde Amerikaan in hun beider achterhoofd kreeg het typetje als vanzelf een stem en een karakter.\u00a0 Die glijer heette Leon Berry, tamelijk bekend zelfs in Amerika als bespeler van een \u2018Wurlizer pipe organ\u2019, van het type zoals ook de Efteling er eentje heeft staan. “Bij Dik Voormekaar heeft iedereen voor zichzelf een beeld, zegt Andr\u00e9, “maar als ik<\/em> aan Dik Voormekaar denk, dan kwam deze kerel altijd bij me in gedachten, dit was mijn Dik Voormekaar.”\"\"<\/a>\"\"<\/a>\"\"<\/a>De naam van het programma op Radio Noordzee werd dus anders, maar de voorbereiding zelf niet: ook bij de Dik Voormekaarshow lagen er hooguit een paar handgeschreven grapjes op tafel en een bandje met een montage en dat was het dan wel. Andr\u00e9: \u201cEn zo is het ook altijd gebleven. Het ontstond eigenlijk allemaal pas zodra je het ging maken. Later, in de NCRV-tijd was dat net zo. Die werd bij me thuis opgenomen, dan stapte Ferry hier naar binnen, die nog chef sport was en dan moest-ie eerst nog allemaal telefoontjes afhandelen en werd hij twaalf keer gebeld en dan moest je dus toch maar eens beginnen. Dan startte ik de band, dan klonk de tune uit de luidspreker en als je die hoorde ging het verder vanzelf. Tragagagagajaaaah!! Daarom waren we ook zo gek op vaste opening. Als ik het aanzette begon het ook bij ons.\u201d<\/p>\n

\"\"<\/a>De tune, seventy-six trombones van Henri Mancini and His Orchestra, was er vanaf de eerste dag. Van Duin zingt hem luidkeels voor: \u201cTarrarraram padam padam padam! Zeg zelf, dat klinkt toch direct als tune? Een echt begin van een programma, toch? Het had ook de start van een sportprogramma kunnen zijn. Padadadam paparam! Geen muziekstuk waarvan je zegt, laat allemaal maar – gaap. Die mooie zwiep naar beneden ook, paaaa-ooooooom, prima voor een aankondiging, alsof het er speciaal voor was gemaakt. Ik had het ook nog niet eerder bij een bandparodie gebruikt of zo \u2013 ik heb echt lang lopen zoeken naar iets wat het op de radio goed kon doen. Die Mancini is er uiteraard in al die\"\"<\/a> jaren flink op binnengelopen in BUMA-rechten. Die kreeg twintig, dertig jaar achter elkaar betalingen voor Dik Voormekaar binnen. Meteen in het woordenboek opgezocht wat dat betekende, natuurlijk.\u201d Hij doet alsof hij vragend een papiertje aan iemand anders laat zien: \u201cWeet jij wat dat is?\u201d Nee, ik ook niet, hahahahaha.\u201d<\/p>\n

<\/em><\/strong><\/p>\n

De tune: seventy-six trombones<\/em><\/strong><\/p>\n

<\/em><\/strong><\/p>\n

\u2018Seventy six trombones\u2019, in de versie van Henri Mancini & His Orchestra, verscheen in 1962 op plaat (RCA Victor 47-8120). Iedereen in Nederland associeert het de plaat onverbrekelijk met de Dik Voormekaar show. In Amerika is het muziekstuk al net zo beroemd, maar om een geheel andere reden; Seventy six trombones is de titel track van de musical Music Man (1957), die 1375 keer in Broadway-theaters werd opgevoerd. In 1962 kwam er een film van, met Shirley Jones en Robert Preston. Sindsdien is \u2018Music Man\u2019 niet an de repertoirelijst af te slaan bij Amerikaanse highschools, het wordt elke week wel ergens opgevoerd, op Youtube zijn er erbarmelijk slechte versies van te vinden.\"\"<\/a>\"\"<\/a><\/em><\/p>\n

Het verhaaltje is dun, the Music Man verhaalt over zwendelaar Harold Hill, die ouders geld uit de zak klopt voor instrumenten en uniformen van een grootste jeugdfanfare (\u2018met 76 trombones, 110 hoorns en 1000 stemmen\u2019). Net als hij er met de centen tussenuit wil knijpen wordt bibliothecaresse Marian verliefd op hem. Een smeltende kus, aanzwellende violen en natuurlijk komt de fanfareband er toch van. Terwijl de camera zich voor het eind shot boven de straat verheft marcheert een orkest met 76 trombones en 110 hoorns langs. Zo flauw als wat, maar goed voor zeven Oscars. \u00a0De musical is populair, het is een mix van toneelspel en fanfarewerk en elke ambitieuze high school heeft behalve een toneelclub ook een schoolorkest in huis, dat de 22 liedjes van componist Meredith Wilson kan spelen. In de musicalversie werd The Music man al de nummer \u00e9\u00e9n in 1958. Maar de versie van Henri Mancini verdrong het origineel voorgoed. In de musical komt is de melodie opeens van tekst voorzien – en dan klinkt het zo:<\/p>\n

Seventy six trombones led the big parade,
\nWith a hundred & ten cornets close at hand.
\nThey were followed by rows and rows,
\nOf the finest virtuosos,\"\"<\/a>
\nThe cream of every famous band.
\nSeventy six trombones caught the morning sun,
\nWith a hundred & ten cornets right behind.
\nThere were over a thousand reeds,
\nSpringing up like weeds,
\nThere were horns of every shape & size. <\/em><\/p>\n

\"\"<\/a>Weinig luisteraars hadden het in de gaten, maar met de komst van Dik Voormekaar veranderde de rol van Andr\u00e9 van Duin op curieuze wijze. Op het toneel was hij steevast de komiek geweest, maar hier werd hij meer de aangever. Joop van de Ende was in de zomer van het jaar 1973 net de revue \u2018Dag Dag Heerlijke Lach\u2019 voor Andr\u00e9 aan het voorbereiden, die op 7 september in premi\u00e8re zou gaan.<\/p>\n

\u201cJoop had niets met mijn radiowerk op Noordzee te maken\u201d, zegt Andr\u00e9. Dat was maar goed ook. “Hij vond het helemaal niks, hij begreep niet wat ik zo leuk aan radio vond. Hij zei: ze moeten om j\u00f3u kunnen lachen, niet om een ander. Maar ik vond het juist geweldig om een man te spelen die het helemaal goed wilde doen en alles steeds voor z\u2019n ogen zag mislukken. Juist het totaalconcept maakte het leuk, De Groot zorgde automatisch voor het mislukken en had de mopjes en Dik Voormekaar zat zich alleen maar op te winden over Ome Joop en alles wat er\u00a0 mis ging.\u201d<\/p>\n

Ome Joop, ja \u2013 ook een typetje dat plotseling het programma binnen was komen\"\"<\/a> stappen. In de eerste aflevering kwam hij de koffie brengen en hij maakte zich meteen al boos. Dat gedrag was losjes gebaseerd op de vader van Ferry. \u201cIk had bij Andr\u00e9 in de Mercedes verteld, dat mijn vader altijd erg hard kon roepen: \u201cIk begrijp niet dat je zegt dat ik altijd zo gauw kwaad word, ik word helemaal niet gauw kwaad\u201d en dan schreeuwde hij de hele tent bij elkaar. Mijn vader heette Joop en werd door de buurt ome Joop genoemd. Andr\u00e9 had er zonder commentaar naar zitten luisteren en in het programma deed hij er opeens iets mee \u2013 en maakte hem in de show eigenlijk veel leuker dan mijn vader echt in die dingen was geweest.\u201d<\/p>\n

De chaos in het programma zelf begon zich langzamerhand ook uit te breiden naar \"\"<\/a>het gebouw waarin Noordzee zat. Pieter Damave, eveneens technicus, herinnert zich hoe Andr\u00e9 de ene keer met een volle emmer water kwam binnenlopen en dan weer met stoelen uit de kantine. De Groot: \u201cWe lokten ook een keertje kippen naar binnen met voer, lachen.\u201d En dan bedacht Van Duin opeens dat hij een brommer moest repareren, zegt Nico Steenbergen: \u201cVeel gas geven in de studio – in een mum van tijd stond alles blauw van de rook.\u201d\u00a0De Groot: \u201cJa, dan kreeg je prompt een memootje, want de brommer had dus olie gelekt en dat mocht dan niet.\u201d Zo’n memo was feitelijk een medaille op zijn borst. \u2018\u2018Je kreeg zo\u2019n dun blauw papiertje, \u00e9\u00e9n van vier doorslagen, die anderen gingen elders als CC-tjes het bedrijf in. Er werd altijd van die brullende mega-taal gebruikt, dit mag niet meer en dat is verboden! Vaak in fout Nederlands – het was gewoon heerlijk om ze te krijgen. Zo’n memo ging bij ons direct de gang rond – Kijk! We hebben weer een mooie memo van De Mol.\u201d<\/p>\n

\"\"<\/a>Gaandeweg ging meer tijd in het programma zitten. Ferry: “Het monteren kostte ontzettend veel tijd. Voor de geluidseffecten gingen we loop-tapes maken, je kent dat misschien, je plakte het begin en eind van een opname op een bandrecorderband aan elkaar, zodat je steeds hetzelfde hoorde. Die tape liep door de hele studio, langs een microfoonstandaard in de hoek. Dan zag je het plakbandje langskomen en nog eens en nog eens. Het programma kwam propvol te zitten. We draaiden in de Dik Voormekaar show nog nog maar een paar plaatjes en daar deden we dan ook nog iets leuks mee. We zongen er bijvoorbeeld zelf een liedje op. Nog niet zo gemakkelijk in 1973. Tegenwoordig vind je alles wat je nodig hebt \u2013 hoep \u2013 zo op internet. Maar als we bijvoorbeeld iets met vader Abraham wilden uithalen, was er geen sprake van dat we de originele geluidsband van de platenmaatschappij konden krijgen. Vaak hadden de originele platen gelukkig wel een instrumentaal stukkie, dat kon je verknippen en daar dan een heel plaatje van maken, uren werk was dat.\u201d<\/p>\n

Ferry de Groot deed het graag, hij had al eens twee uur gestoken in het verknippen van een commercial van de grote baas Guus Jansen. \"\"<\/a>Die had er plezier in om als ex-DJ op Radio Luxemburg persoonlijk het maandelijkse spotje in te spreken voor Eigen Huis & Interieur, een blad uit z’n uitgeverij. \u201cHij sliste als een gek: vanaf woensssdag in de kiosssk. Zodra hij weg was dupliceerde ik de \u2018sssss\u2019 een paar keer en die plakte ik ertussen: zo sliste hij op de zender nog veel meer. Knippen op de millimeter was dat, om Guus te verklootzakken. Later zette ik expres stukjes in de commercial van mislukte takes\u201d, zegt Ferry: \u201cDie ik had ik voor dat doel zorgvuldig bewaard. Dan duurde het niet lang voordat John de Mol alweer kwam aangerend, die de boosheid van de grote baas kwam doorgeven. Leuk. Erg leuk.\u201d<\/p>\n

Ook Van Duin grijnst breed. Hij genoot van die sfeer bij Noordzee. \u201cIk zat er al snel een hele ochtend en een hele middag. We hadden het best in twee uurtjes kunnen opnemen, maar het was gezellig daar: h\u00e9, hoe is het met jou \u2013 Goed, en met jou dan? Er kwamen mensen langs van platenmaatschappijen en de discjockeys vonden het leuk om te komen kijken, babbeldebabbeldebabbel, en in de loop van zo\u2019n dag werd het programma dan bij stukjes en beetjes opgenomen.\u201d\"\"<\/a>\"\"<\/a>De sfeer van het bedrijf dobberde steeds meer het programma binnen. \u201cDat vond ik vroeger zo prachtig in de strip van Guust Flater. Die werkte bij uitgeverij Dupuis en dat hele kantoor had er zogenaamd mee te maken. Iedereen werd gek van Guus Flater, een soort loopjongen, die alleen maar bezig was met dingen die niet werkten of met uitvindingen, met rotzooi die hij mee naar binnen sleepte, met tenten in zijn kantoor en rare elektrische uitvindingen.\u00a0Dik Voormekaar zat helemaal in dat vaarwater. Zo zat dat toen niet bewust in mijn hoofd, hoor. Dat is meer achteraf kijken, maar die sfeer zat er eigenlijk helemaal in. Op de zender, bij de gewone uitzendingen van Noordzee, gebeurde er niet zo veel. \u00a0Je hoorde een dj en als die klaar was kwam er weer een andere dj. Die programma\u2019s hadden weinig met elkaar te maken, maar bij Dik Voormekaar kwam de \u00e9\u00e9n na de ander langs, dan ging er weer een deur open \u2013 iedereen was er.\u201d<\/p>\n

Met het gegeven dat Noordzee een zendschip had, werd nauwelijks wat gedaan in het programma. \u201cWe hebben nooit de kapitein laten binnenkomen of zo. Als je<\/p>\n

\"\"<\/a>in dat gebouw zat op te nemen, had je namelijk volstrekt niet een idee dat Noordzee een zeezender was.\u201d\"\"<\/a><\/p>\n

De Nederlandstalige afdeling kende twee stromingen. \u201cJe had een Hilversumse kant en een Amsterdamse. De Amsterdamse kant bestond uit de St. Lucas-mensen, Nico Steenbergen Leo van de Goot, Hans Hogendoorn en ik\u201d, zegt Ferry: \u201cOok Peter Holland, uit het Westland, zat ook in ons kamp.\u201d Het speelse<\/em> kamp.\u00a0\u201cWe waren jonge honden, met z\u2019n allen, en wat willen jonge honden? Dartelen, een beetje ondeugend doen\u201d \u2013 zegt Peter. Daar tegenover stond de Hilversumse kant. Dat waren de serieuze medewerkers. \u201cJe had Ferry Maat \u2013 die heel degelijk was, in zijn programma\u2019s ook, altijd maar cijfers en hitjes en dan was weer iets gestegen van dertien naar acht. En Tony Berk deed ook alles in het keurige spoor van de uitgeverij, die stond ze\"\"<\/a>lf met \u00e9\u00e9n been in de directie. Zij waren heel nauwgezet met dat vak bezig, terwijl wij maar wat deden\u201d, zegt Nico Steenbergen.<\/p>\n

Van Duin grinnikt \u2013 hij komt steeds meer op stoom door de herinneringen aan de \u2018prachttijd\u2019, die het was bij Noordzee: \u201cBerk had een soort \u2018Prijs je rijk\u2019-show. Dat hokje waar hij dat zat op te nemen was dan twee uur lang gebarricadeerd. Dichtgeplakt, daar kon je niet eens binnenkijken, of zo\u2026. Hij wilde niks met de rest te maken hebben, want hij wist dat alles werd geprobeerd om zijn programma aan gort te helpen.\u201d De Groot: \u201cIkzelf had altijd al erg de neiging om mensen als Berk naar de kloten te helpen. Vreselijk man, plaatje op, plaatje af, dom gelul tussendoor en dat moest je \"\"<\/a>dan als technicus elke dag aanhoren, ik vond dat steeds vreselijker worden – ik was veel meer ge\u00efnteresseerd in de inhoud en het bedenken van dingen.\u201d<\/p>\n

Tony Berk denkt zelf dat er ook andere sentimenten hebben meegespeeld. Want Ferry Maat en hijzelf waren toevallig wel erg populair, de sterren van de zender – zegt hij: \u201cOmdat we niet op het schip zaten, konden we elke avond wel ergens schnabbelen in het land, op die manier verdienden we vier keer een gewoon maandsalaris. We hadden allemaal een dikke auto onder de kont, dat zorgde voor scheve ogen bij de jongens die minder verdienden en nooit veel faam hadden opgebouwd. Of bij de jongens die om de week op het schip moesten zitten.\u201d<\/p>\n

De Groot: \u201cDan deden die populaire jongens in het weekeinde weer ergens een drive in show en dan kwamen al die geile meisjes bij het podium \"\"<\/a>en op maandag hoorden we dan wat ze allemaal weer gedaan hadden.\u201d Leuke thema\u2019s, die natuurlijk schreeuwden om er de draak mee te steken. Die drive-in show werd gesponsord door Drum: ‘Draai, draai een drum voor elkaar’ werd: dan slaan we alles in elkaar. In de Dik Voormekaar show werd de drive-in show omgewerkt tot een \u201cDrijf Macho\u201d en zo werden ook de andere gebeurtenissen in het bedrijf zelf steeds vaker programmamateriaal voor Andr\u00e9 en Ferry. Geen kwaadaardigheid hoor, meer Spielerei<\/em>, vinden ze achteraf: \u201cHet was bovenal amusement voor onszelf.\u201d<\/p>\n

Hard werken geblazen \u2013 dat ook, Noordzee was in feite een bandenfabriek, in drie studio\u2019s moesten banden worden opgenomen voor een hele week van zeven dagen. Vier uur programma\u2019s opnemen achter elkaar was normaal voor een discjockey, en het gebeurde regelmatig dat het allemaal niet op tijd klaar was.\u00a0Ferry: \u201cAls de studios \u2019s avonds allemaal leeg waren, namen we dan drie shows tegelijk op. Dan renden we van de ene studio naar de andere en dan zorgden we steeds dat de plaat 1 net afliep als 2 en 3 nog draaiden. Een soort Chinees acrobatenact was het, waarbij je bordjes van porcelein moet laten ronddraaien op bamboestokjes. \u201cWe renden als een gek heen en weer \u2013 en dan wil je wel eens een reclamespotje vergeten.\u201d<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

En r\u00e1ng, daar kwam dan meteen weer zo’n memo van de directie op binnen. Langzamerhand groeide daarover de wrevel in het ‘creatieve kamp\u2019: \u201cWij waren radio-idealisten, opgegroeid met Radio London\"\"<\/a> en Caroline en nu we zelf bij zo\u2019n zender werkten, werden we geconfronteerd met de werkelijkheid, Strengholt was de zender begonnen om keihard poen te verdienen. Dat botste, want die realiteit hadden we nooit gezien toen we zelf thuis nog naar de zeezenders luisterden. Iedereen werkte zich helemaal het schompes en het enige dat John de Mol dan vroeg was of je de Stimorol reclame wel op tijd gedraaid had.\u201d<\/p>\n

Van Duin vond het alleen maar prachtig, die commercials in zijn programma. Daar kon je leuke dingen mee doen, daar moest<\/em> je leuke dingen mee doen. Grappen en bijtende opmerkingen ontstonden zodoende al snel over de producten die serieus op Noordzee werden geadverteerd. Hij schond er wel de belangrijkste wet mee, die bij de commerci\u00eble radio geldt. \u201cDon\u2019t comment on \"\"<\/a>commercials<\/em>\u201d, zoals de Amerikanen het zeggen, want je moet er dus wel van leven, en bijt dus nooit in de hand die je voedt. Dat maakte het natuurlijk des te leuker om te doen. \u201cHet was ook wel het anarchistische in De Groot\u201d, zegt Andr\u00e9: \u201cHij had iets tegen de reclame!\u201d\u00a0\u201cNee\u201d, zegt De Groot: \u201cNiet eens zozeer tegen reclames, meer tegen die lamlullen van de reclamebureaus, want daar moest ik vaak spotjes voor opnemen. Dan kwam zo\u2019n eigenwijze droplul van zo\u2019n bureau bij ons zitten en dan moest het zestig keer over, terwijl het na drie keer al prima was. Mannen in pakken, dikke auto\u2019s voor de deur, dan had ik altijd wel de onbedwingbare neiging om die eventjes op aarde terug te brengen.\u201d<\/p>\n

\"\"<\/a>John de Mol bleef met argusogen op de lijsten kijken, of de spotjes wel op tijd en goed werden uitgezonden. Er was al eens eerder gedonder over geweest, zegt Tony Berk: \u201cIemand had de S weggehaald uit de Snickers-reclame en we adverteerden de hele dag op de zender dus voor \u2018nickers\u2019. De fabriek klaagde en via de jongens van de sales kwam dat bij de leiding terecht. Zulke dingen werden flink afgestraft.\u201d Zelf vond Berk de reclame-grapjes niet zo erg: \u201cHet verhoogde de attentiewaarde van zo\u2019n spotje natuurlijk ook weer. We hadden ooit een campagne van A.S. Dat stond voor Audio Sonic, maar wij zeiden in het programma soms: A.S.? \u2013 dat betekent altijd stuk. <\/em>Dat vond de fabrikant zo grappig dat hij later Sjefke van Oekel inhuurde die dat in een spotje van het bedrijf zelf ging roepen.\u201d Tony lacht er hartelijk bij, nog precies zo als vroeger in zijn programma\u2019s.<\/p>\n

De andere belangen van Strengholt bij Noordzee waren wat minder zichtbaar voor de luisteraars – en zelfs voor het personeel .\u00a0Nico Steenbergen: \u201cGuus Jansen was bedreven in het kopen van die uitgeefrechten, niet voor A-kantjes op de singles dan, maar voor de B-kantjes. Als je van een plaat\"\"<\/a> 200.000 stuks verkocht vanwege de A-kant, liftte je voor de volle 200.000 keer ook mee op de flipside\u201d \u2013 en het kon bepaald geen kwaad om zulke platen op Noordzee nog even een zetje mee te geven om de verkoop op te stuwen. Verder had Noordzee het systeem van plugplaten. Platenmaatschappijen konden betalen om een plaatje vaker te laten draaien. Het leverde niet meer dan een paar honderd gulden per week op, maar toch.<\/p>\n

\"\"<\/a>Er waren er ook niet hinderlijk veel van in een uur dat je moest doen\u201d, zegt Steenbergen, \u201chooguit \u00e9\u00e9n of twee. Maar erg goed waren ze doorgaans niet en als je lekker op dreef was en dan opeens An en Jan moest draaien, dan was een aardige afknapper. Wat m\u00f3eten we met die rotzooi? \u2013 dat was toch wel het sentiment aan het worden bij ons van de Amsterdamse tak.\u201d<\/p>\n

De Groot: \u201cHet hoofd van al die plugplaten was Fred Feddema. Die kwam dan in je deur staan om te controleren of je de plaat wel draaide. Haha, dat vraagt om verkloterij. Z\u00falke stapels kreeg je van die plaatjes. Als ik ze de verplichte rondjes had laten draaien, zette ik ze tussen het kozijn en de deur. Hard die deur dicht \u2013 en krak \u2013 de plaat in twee\u00ebn. Als we bij Dik Voormekaar iets raars met de plugplaten deden, kwam Feddema \u2018s maandags meteen met opgestoken veren uit het hoofdgebouw naar onze Noordzee-vleugel om stennis te schoppen. Het lag gevoelig in zo\u2019n bedrijf, het was geinig om de chefs uit te dagen, zeker in het begin maakten we het programma feitelijk meer voor onszelf dan voor de luisteraars.\u201d<\/p>\n

\"\"<\/a>Over het programma zelf bleef het trouwens oorverdovend stil bij de Noordzee-leiding. Er was geen enkele feedback. Kennelijk wisten ze zich geen raad met de uitzendingen. Ferry: \u201cHet was een kant uitgegaan die ze van tevoren niet hadden voorzien, Andr\u00e9 maakte er\u00a0\"\"<\/a>plotseling veel meer werk van, dan was afgesproken, die was niet meer weg te slaan uit de studio, ze wisten in feite niet hoe ze moesten reageren op de koers die was ingezet.\u201d\u00a0Strengholt was zeer hi\u00ebrarchisch georganiseerd. \u201cTop down was het allemaal\u201d, zegt Nico Steenbergen. \u201cIn de hoek van het gebouw waar we zaten op te nemen, heerste trouwens best wel een gevoel van vrijheid – hoor. Je had niet dagelijks in de gaten dat je bij dat grote bedrijf hoorde, maar als je in het hoofdgebouw kwam, zag je al die stropdassen en mantelpakjes. Daar hadden ze zichtbaar moeite met die hippe jongens in bell bottom trousers met lang haar en auto\u2019s vol met stickers. Maar de realiteit was dat Strenholt strikt en zakelijk werd geleid.<\/p>\n

\u201cIk zette me zelf ook wel af tegen dat stijve van Strengholt\u201d, zegt Tony Berk \u2013 want die wil graag even kwijt dat hij bij het keten en dollen het liefst \u2018bij de jongens\u2019 hoorde.\u00a0\u201cJe mocht bij ons in de studio geen bier drinken, maar de conci\u00ebrge klaagde vaak dat hij weer een flesje had aangetroffen. Nou had Grolsch in die Noordzee-jaren net een lp uitgebracht met die prachtige muziek van<\/p>\n

\"\"<\/a> hun campagne: Vakmanschap is Meesterschap. Mooie muziek, in allerlei versies. Ik heb meteen dat bedrijf gebeld: Luister, van die muziek gaan we vanaf zaterdag onze tip-lp maken. We draaien \u2018m de hele week. Tenminste, als jullie ons een pallet bier komen brengen. Ik vergeet nooit meer hoe zo\u2019n grote auto van de brouwerij een paar dagen later een gigantische hoop bier kwam uitladen. Met overal verontwaardigde gezichten achter de Strengholt ramen. We moesten zelfs \u00e9\u00e9n van de studio\u2019s ontruimen om het bier nog ergens te bergen.\u201d<\/p>\n

Twee gescheiden werelden. Dat waren het, ja. De priv\u00e9 zo rustige Andr\u00e9 van Duin schatert zowaar bij de herinnering. \u201cWe kwamen de kantine eens binnen met een microfoon, want we hadden restaurant-geluiden voor een sketch nodig. Het stond op de gezichten van al die mensen daar te lezen dat ze Noordzee maar een enge puist vonden. En dat alleen maar bezig waren om de hele boel te verzieken. Babbeldebabbel ging het in de kantine toen we binnenstapten. Toen we de microfoon omhoog hielden, werd het muisstil. Je zag op ieders gezicht: hier willen we niks<\/em> mee te maken hebben, hahahaha.\u201d\u00a0\u201cKijk, dan vr\u00e1\u00e1g je er natuurlijk zelf om, hoe serieuzer je jezelf neemt, hoe meer je in de maling wordt genomen. Als je zelf nou maar een beetje relativeert: zo \"\"<\/a>van – ik zeg dat nu wel, maar je begrijpt wel wat ik bedoel\u2026 dan is dat niet erg. Maar als je echt ook de overtuiging hebt dat het allemaal zo moet en de regeltjes zo strikt hanteert\u2026tja.\u201d<\/p>\n

De Groot: \u201cHet maakte het rebelse in ons los. Eerst eens kijken waar\u00f3m die regels er eigenlijk waren en vervolgens proberen of je die dan nog een kwart slag kon draaien \u2013 of er iets creatiefs mee te doen.\u201d\u00a0Het paste helemaal in de tijdgeest van de jaren 70, trouwens. De jaren van democratisering en inspraak. Met een sfeer van: alle regenten moeten weg. \u201cDat zat er in bij ook ons. Vooral Ferry was gekant tegen de manier waarop het bij Strengholt ging, zegt Nico Steenbergen; \u201cHet had ook te maken met de toon in het bedrijf, \u2013 je diende het gezag te accepteren, het was in dat opzicht echt ook een ouwe lullen bedrijf.\u201d<\/p>\n

Pieter Damave vult aan: \u201cFerry had een sticker op z\u2019n mengpaneel van Basart, het platenlabel van Strengholt, van de S had hij een dollarteken gemaakt, zo dacht hij erover.\u201d<\/p>\n

Bovenal bleef het gewoon leuk om John de Mol wat te jennen.<\/em> Hij had z\u2019n personeel verordonneerd om z\u2019n hit \u2018El Paso\u2019 niet op Noordzee te \"\"<\/a>draaien. Dat was het plaatje, waarmee hij als zanger in 1961 lang op nummer \u00e9\u00e9n had \"\"<\/a>gestaan. Een reden temeer om dat wel te doen \u2013 of het origineel van Marty Robbins op te zetten, dat net zo begon. Aan boord maakten ze een zelfs Spaans si\u00ebsta-jingletje met het nummer, waarbij het instrumentale begin en einde aan elkaar werden geknipt. Je hoorde De Mol dus n\u00e9t niet zingen, maar als hij op de radio de bekende riedel aan hoorde komen, zag je \u2018m al rood aanlopen.<\/p>\n

Heel veel succes had ook een grap met een geheim zendertje in het bedrijf. Toen De Mol een keer bezoek had van een adverteerder, klonk uit de radio in z\u2019n kantoor \u2013 uiteraard afgestemd op Radio Noordzee \u2013 een vloed van onbetamelijkheden. Die had een DJ speciaal voor de gelegenheid op de band gezet en met het zendertje werd het in een straal van vijftig meter uitgezonden. Iedereen wachtte en hoopte op het moment dat de Mol uit het hoofdgebouw de werkvloer op kwam stampen. Het huis was dan te klein.\u00a0Technicus Pieter Damave: \u201cIk vond De Mol een beste vent, daar niet van – maar hij was echt de baas, als hij boos op je was dan hoorden ze dat twee gebouwen verderop nog, dan kon hij rood aanlopen van boosheid, maar daarna kreeg je een klap op de schouder, werd er een borrel gedronken, dan was het over.\u201d Het was leuk om die boosheid op te zoeken. \u201cZoek er nou niet teveel achter\u201d, zegt Andr\u00e9: \u201cWe waren een beetje zo\u2019n schoolklas, waar orde moest heersen. De bovenmeester moest af en toe eens roepen: \u00a0Jongens, niet in het gras pissen, en dat deed je het toch.\u201d<\/p>\n

\"\"<\/a>Pieter Damave vermoedt dat ook de \u2018graptechniek van een komiek\u2019 moet hebben meegespeeld. \u201cDie Van Duin was ook niet gek, schoppen tegen de baas? – dat vinden veel mensen leuke humor. Dat was ook bruikbaar in het programma.\u201dAndr\u00e9 beaamt het volmondig: \u2018Tuurlijk, de baas-knecht verhouding is de basis van bijna elke grap, net als de intelligente en de domme, de rijke en de arme, ik heb mijn leven lang ook altijd graag van die underdogs gespeeld, van die losertjes<\/em>, Dat waren verreweg de leukste mannetjes om te spelen. De baas-knecht verhouding werd nu toevallig bij Noordzee opgepikt voor een microfoon, maar ik denk dat je het in elk bedrijf wel hebt, bij een verzekeringsbedrijf op kantoor, of ergens bij een gemeente hebben ze ook wel een baas die ze met z’n allen gek proberen te krijgen, toch?\u201d<\/p>\n

Op 3 juni 1973 begon de Dik Voormekaarshow aan de zomerstop. Pas op 5 augustus hervatten Van Duin en De Groot hun programmareeks. In de tussentijd was er heel wat gebeurd op het station.<\/p>\n

In juni had de Tweede Kamer besloten dat de zeezenders aangepakt zouden worden. Er werd een wet aangenomen, waar de Eerste Kamer nog over moest praten. Lang kon het niet allemaal niet meer duren, een jaar of zo, het was wel duidelijk dat de zeezenders in woelig vaarwater waren beland.<\/p>\n

En Ferry had een harde botsing gehad met de Noordzee-top. \u201cZe vonden dat we als personeel allemaal een contractje moesten \"\"<\/a>ondertekenen, waarin we zwart-op-wit beloofden tot de laatste snik bij de zender te blijven. Maar we kregen inmiddels van alle kanten aanbiedingen. Een papiertje ondertekenen? Dat kwam neer op de deur dichtslaan voor alle banen aan land. Er stond niks tegenover, daar begon het al mee. Strengholt had archa\u00efsche arbeidsvoorwaarden, het was soms echt alsof je in 1837 in een fabriek stond. Ikzelf had bestuursrecht gedaan, ik was wel een beetje op de hoogte van het \u00e9\u00e9n en ander, ik had in het trambedrijf van de gemeente Amsterdam op personeelszaken gezeten, en ik zei tegen De Mol: dit gelul ga ik dus mooi niet tekenen. Het werd een vervelende affaire, die binnen twee maanden ook zodanig escaleerde, dat het een einde maakte aan de Dik Voormekaar show op Noordzee. Ik werd beticht van brutaliteit en van een grote bek. De mensen Noordzee wel trouw bleven, kregen uiteindelijk 800 gulden mee, toen de zender er op 31 augustus 1974 mee ophield \u2013 dat was dus de hele beloning voor hun maandenlange trouw, kun je nagaan.\u201d\u00a0De Groot kwam op het strafbankje te zitten en voor hem hoefde \u2019t allemaal niet meer. \u201cIk vond het met Andr\u00e9 erg leuk, maar dat was \u00e9\u00e9n dag in de week \u2013 en de rest van de dagen zat ik voor straf jinglecarts te wikkelen, of om half tien het gelul van die Karel Prior met zijn hoofdpijnpoeder-programma aan te horen. En daar kwam ik dan elke dag \u2019s morgens om zeven uur mijn nest voor uit. Nee, het was geen onverdeeld genoegen meer.\u201d<\/p>\n

\"\"<\/a>John de Mol sr. heeft zo z\u2019n eigen herinnering aan de dagen bij Noordzee. Eigenlijk wil hij er niet meer over praten. Veel te lang geleden \u2013 zegt hij, en op zijn \"\"<\/a>leeftijd en na veel hartproblemen ook niet bepaald het soort onderwerp waar hij nog aan terug wil denken. Het was vooral een kwestie van houding<\/em>, zegt hij niettemin.\u00a0 \u201cDie dj\u2019s en technici bij Noordzee kwamen overal vandaan. Jonge jongens, doorgaans, die opeens programma\u2019s mochten maken op onze zender. Een stal met jonge geiten, dat was het. Die je allemaal in het gareel moest zien te houden, wat nog niet meeviel als je baas van zo’n zooitje ongeregeld was. De Groot begon steeds meer sterallures te krijgen, vond ik. Hij straalde uit: \u201cIk ben hier de popie Jopie\u201d. Als zo\u2019n jongen, die van een ziekenomroepje is gekomen, opeens doet alsof hij de Lieve Heer zelf is, omdat hij toevallig naast Andr\u00e9 van Duin een programma mag maken, dan valt dat voor de directie niet te tolereren.\u201d<\/p>\n

\u201cIk vond bovendien dat technici bij onze zender dienstbaar<\/em> moesten zijn aan het programma van de omroeper. De knoppen bedienen, dat was hun taak. En niet om je met de inhoud te bemoeien. Er waren ook nogal wat incidenten geweest, grappen met commercials uit onze eigen uitgeverij, die werden op directieniveau niet gepikt. Voor mijn gevoel speelde Ferry in dit soort zaken steeds een vervelende rol. Dat hij plaatjes uit onze eigen uitgeverij doormidden brak om ze maar niet te hoeven draaien, dat kon verder natuurlijk ook door de vingers worden gezien. Ik kon dat verzet op\"\"<\/a> de werkvloer niet hebben, dat kan in een professioneel bedrijf trouwens nergens.\u201d<\/p>\n

Ferry nam heel subtiel wraak: \u201cIn een Noordzee-programma zag ik reclames van een tuinbedrijfje staan, je weet wel, iemand die je tuin ophoogt en heesters neerzet. Dat was een beetje gek, want ze stonden niet op de offici\u00eble spotlijst met commercials. Het bleek een priv\u00e9dingetje van De Mol te wezen, die had aan de Snelliuslaan, waar hij woonde, z\u2019n tuin laten doen en die man als beloning twee gratis reclames gegeven. Die knipte ik er net zo snel weer uit op de programmaband.\u201d<\/p>\n

Met de smoor in z\u2019n donder ging Ferry na de zomer dus door met Dik Voormekaar \u2013 maar alle problemen en tegenwind maakte het programma er zelf alleen maar leuker op. \u201cHet werd in elk geval een stuk rebelser.\u201d\u00a0Een mooie uitlaatklep werd de nieuwe\"\"<\/a>luisteraarsactie \u201cRadio Noordzee, Hou\u2019m in de lucht\u201d, die op 22 juni met veel tromgeroffel was begonnen. Na Veronica had ook Noordzee besloten om de achterban mobiliseren en zo misschien als een publieke zender aan land door te gaan. Dat was de formele reden. Maar John de Mol zag het intern vooral als een middel om het moreel weer te verhogen en de gelederen te sluiten.\u00a0Dat leek te lukken ook, maar weldra zagen de medewerkers hoe bloedeloos de poging was. De actie leverde met veel wrikken en vegen uiteindelijk 18.000 leden op. Een schijntje naast de 300.000 leden die Veronica binnen \u00a0enkele maanden bij elkaar wist te hengelen.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>Er gingen rare verhalen rond in het bedrijf. Dat de promotieteams van Noordzee patat en frikadellen stonden te eten van de vijf gulden lidmaatschapsgeld die ze net van enthousiaste luisteraars hadden ge\u00efnd.\u00a0Ferry: \u201cDie centen werden echt door Jan en Alleman gejat. De nieuwe leden gaven vijf gulden en vulden op een bon hun naam in. Dat geld staken de medewerkers zelf in de portemonnee en de bonnen werden in een jute zak gegooid, die ergens in een hoek van het gebouw lag. Iedereen graaide maar. Het irriteerde mij en ook Peter en Nico Steenbergen en zo. Iedereen had toch al behoorlijk veel vraagtekens bij het nut van de actie. Ik denk dat we dat onbewust ook op Andr\u00e9 hebben overgebracht.\u201d<\/p>\n

Die kwam met de actie \u201cDik Voormekaar moet blijven\u201d. De ondertitel \u201cGooi vijf gulden in het water en u bent automatisch lid\u201d vertolkte tamelijk nauwkeurig hoe er intern bij Noordzee over de actie werd gedacht.\u00a0De spanning kreeg een nieuwe lading, toen een memo rondging, nadat Piet R\u00f6mer een sneer had gemaakt over een commercial. W\u00e9\u00e9r klachten van een adverteerder bij de directie. \u201cAls het nog eens gebeurde is iedereen nog niet jarig\u201d \u2013 was de strekking van het memo. Geaccodeerd met paarse viltstift, de kleur van Guus Jansen. Oppassen dus \u2013 dit was echt serieus!<\/p>\n

De bottom line in het memo: \u201cVoortaan zijn de technici verantwoordelijk, bij ongerechtigheden moeten zij het programma direct stoppen en opnieuw beginnen op het punt waarop het mis is gegaan.\u201d\u00a0 Diezelfde week praatte Andr\u00e9 per ongeluk door een commercial heen. \u201cDit moet over zeker?\u201d – zei hij. Maar Ferry liet het programma doorgaan en werd op \u2018t matje geroepen: \u201cDe Mol zei: je hebt toch het memo gelezen? Mijn antwoord was: ik heb de bandrecorder ook direct stopgezet, zoals in het memo werd bepaald. Maar ik heb hem niet teruggespoeld. Toen werd hij helemaal des duivels, want we waren gewoon verder gegaan op het punt waar we waren gebleven\u201d.\"\"<\/a>Er kwamen sancties – voortaan moest elke DVM-show vooraf worden beluisterd. \u201cHet moet hier nu allemaal langs \u2018De Berken en de Mollen\u201d, zei Van Duin in het eerstvolgende programma.\u00a0Tony Berk reageert verbaasd: \u201cO ja? Controle vooraf? Daar weet ik niks van – als ze het zeggen, dan zal het vast wel zo zijn geweest, maar het staat me werkelijk niet bij. Ik denk het niet dat het moest, ik vond het echt een enig programma. Misschien dat ik vooraf wel eens heb geluisterd, maar dan zal ik het hebben laten doorsturen zonder coupures.\u201d<\/p>\n

\u201cEn ik heb zeker al niet geknipt, zegt De Mol sr. op zijn beurt. \u201cIk had niet eens de tijd om het allemaal af te luisteren.”<\/p>\n

Hoe ook, er waren listigheden om de programma\u2019s aan boord te krijgen zonder een check vooraf, want de discjockeys van het station waren solidair. Radio Noordzee had grote plastic tonnen, waar banden die klaar waren in werden gestopt voor het schip\"\"<\/a>. Wie z\u2019n banden klaar had, deed ze in de ton. \u201cIk ben zekerheidshalve gaan omnummeren\u201d, zegt Ferry: \u201cElke band had namelijk een plakkertje met een nummer: het uur tussen zes en zeven was bijvoorbeeld band \u00e9\u00e9n, tussen zeven en acht was twee, en gekoppeld aan de datum wist je precies wanneer je de band moest draaien. \u201cAan boord zaten ze in het complot, ik had met Hans Hogendoorn aan boord afgesproken, bandnummer dit en dit is eigenlijk<\/em> de Dik Voormekaarshow van komende zondag, en zo werd het zonder censuur toch uitgezonden.\u201d”<\/p>\n

John de Mol: “Noemen ze het echt censuur? Dat is onzin.\u201d<\/p>\n

De ramkoers leek ingezet, al had Andr\u00e9 dat zelf niet zo in de gaten. \u201cIk was er niet zo bij betrokken, de andere dj\u2019s en technici werkten allemaal in vaste dienst bij Radio Noordzee, maar mijn werk ging gewoon door, op de televisie en in het theater en zo voort, Carr\u00e9 kwam eraan – ik wist ook niet\"\"<\/a> zo precies wat er allemaal speelde in dat bedrijf. Als ze zeiden: zullen we dit of dat doen, dan zei ik: ja leuk, allemaal. Doen we!\u201d\u00a0Pieter Damave: \u201cEn wij zaten ons op zondag elke keer weer te verkneukelen als er dingen in de Dik Voormekaar show werden gezegd die bij ons actueel waren. Dan dacht ik: \u201cTjee, dat hij dat durft te zeggen.\u201d Andr\u00e9: \u201cIedereen om je heen stond er alleen maar om te lachen, daarom werd ik ge\u00ebnthousiasmeerd om het nog een tikje extra te geven, want in het bedrijf zelf had het allemaal een enorm succes, bij de mensen waarmee ik daar werkte \u00a0tenminste, en dat waren de enigen die ik zag als ik in die hofstede het programma kwam opnemen.\u201d<\/p>\n

Want je moet het wel in de juiste verhoudingen zien, vindt hij: \u201cHet lijkt nu allemaal heel groot, maar die hele John de Mol had ik nog maar \u00e9\u00e9n keer gezien toen ik werd aangenomen, verder nooit meer \u2013 net als die Guus Jansen \u2013 \u00e9\u00e9n keer een handje schudden, dat was het dan.\u201d\u00a0Naarmate het jaar 1973 begon te verstrijken \u2018verknetterde\u2019 de sfeer steeds verder, zoals Nico Steenbergen het noemt. De Amsterdamse groep sloot zich aan bij de vakbond en vooral Peter Holland was erg actief in dat circuitje. Nico: \u201cToen kwam van bovenaf de melding dat er geen georganiseerden in het bedrijf werden geduld. En wij zoiets van: ja hoor, lekker – we moeten iets bedenken voor onze toekomst en uiter\u00e1\u00e1rd gaan we ons organiseren. Je kon aan alles merken: dit station is gewoon op. Het is gebeurd. Klaar!\u201d<\/p>\n

\"\"<\/a>En precies in die sfeer ontstonden \u2018de hondjes\u2019, ofwel het hondendressuurnummer, dat het einde zou inluiden voor de Dik Voormekaarshow bij Noordzee. Andr\u00e9 aarzelt wat: \u201cDat moet De Groot maar vertellen, ik weet alleen maar, er waren twee hondjes en de ene heette John\u00a0 de Mol en de andere heette\u2026. euh – en die zouden spelen toch?\u201d\u00a0De Groot: \u201cDrie, Andr\u00e9, het waren er drie; Guus, John\u00a0 en Tony, en die moesten afgericht worden. Op zich was dat zo erg nog niet, maar de typeringen die we gebruikten waren dodelijk. … “John is de meest onbetrouwbare van het stel – \u00a0die bijt als je net effe niet oplet….\u201d<\/p>\n

Andr\u00e9: \u201cNee, maar die kwalificaties kwamen dus niet van mij. Dat kan ik nooit bedacht hebben,\"\"<\/a> want dat past helemaal niet bij mij, ik maak geen ruzies \u201d. Hij loopt weg, een beetje kribbig zelfs. In de marmeren gang van prachtige z’n huis zegt hij nog net hoorbaar: \u201cDie honden, die honden – ik weet niets van die honden.\u201d<\/em><\/p>\n

De Groot buigt voorover en zegt: \u201cDat klopt wel, het was een toevoeging van mij om ze eens echt te raken. Met voorbedachte rade, ja \u2013 er ging ook niet een specifiek incident aan vooraf, het was gewoon de algemene sfeer van narigheid, die rond dat wurgcontract hing, de onderdruk was steeds groter geworden en toen toen ging het van boem. Dat dessuur-nummer was van tevoren ook niet precies uitgedacht: we begonnen gewoon en dit kwam ervan.\u201d<\/p>\n

\u201cHet was in feite een prachtige metafoor\u201d, vindt Peter Holland. \u201cDe jonge honden Andr\u00e9 en Ferry draaiden in dat dressuur-nummer de rollen honderdtachtig graden om. De directie wilde dat ze naar hun pijpen gingen dansen maar nu lieten ze de directie \u2013 in de vorm van de drie hondjes \u2013 dus letterlijk naar h\u00fan pijpen dansen.\u201d\u00a0Maar bij Strengholt waren de bazen \u2018not amused\u2019, en al duurde het even voor de kraan echt werd dichtgedraaid, je voelde aan alles dat dit het einde zou zijn.<\/p>\n

Technicus Pieter Damave: \u201cIk begreep dat persoonlijk ook best. Strengholt was toen ook al een groot en internationaal bedrijf en als je eigen president-directeur belachelijk wordt gemaakt, dan moet je wel een keertje ingrijpen. Ik bedoel: iedereen kon het horen, de klanten ook, die zender blies half Europa over. Als iemand je op je eigen zender de gek gaat zitten aansteken, dan stopt het een keer.\u201d<\/p>\n

\"\"<\/a>Half oktober barstte de bom. Het Algemeen Dagblad liet Andr\u00e9 van Duin zeggen dat er een \u2018vonkenspattende ruzie\u2019 was geweest. “Dat kan niet kloppen”, zegt hij: \u201cIk heb niet eens zelf met de Mol gesproken<\/p>\n

\"\"<\/a>en ruzie maak ik al helemaal niet, dat is mijn stijl niet. Ik denk dat mijn manager van toen, Theo Rekkers, uit mijn naam met de leiding van Noordzee de hele gang van zaken heeft gesproken.\u201d<\/p>\n

De uitkomst van dat gesprek was in elk geval dat Andr\u00e9 van Duin best op Noordzee mocht blijven, maar dan met een andere technicus. Dat feest ging niet door, Andr\u00e9 bleef loyaal: \u00f3f ik neem met Ferry op – \u00f3f helemaal niet. John de Mol sr: \u201cToen was het meteen klaar voor mij, daar viel niet over te praten. Het was aan mij om te bepalen welke technicus aan een programma wordt toegevoegd, niet aan een ander \u2013 toen het zo hard werd gespeeld, was dat dus het eind van het programma.\u201d<\/p>\n

Wat Berk betreft hadden ze mogen blijven: \u201cIk had er geen probleem mee dat hij blijkbaar Ferry als sparringpartner nodig had en dat die dus ook meer te horen was. Dat had met elke technicus kunnen gebeuren. Veronica deed dat ook, Adje Bouman was er hartstikke beroemd, al had niemand hem ooit iets horen zeggen op de zender.\u201d Nou ja, goed, zegt hij: “Het liep zoals het liep”.<\/p>\n

Ferry: \u201cIk heb die loyaliteit zeer gewaardeerd, Andr\u00e9 is gewoon een lieve, en aardige vent \u2013 altijd ook gebleven.\u201d Andr\u00e9: \u201cIk heb het ook achteraf nooit begrepen, dat het gedoe opleverde met die hondjes. Nooit.\u201d<\/p>\n

<\/em><\/strong><\/p>\n

De laatste uitzending<\/em><\/strong><\/p>\n

Na het conflict met de Noordzee-directie werd er op 17 oktober nog \u00e9\u00e9n aflevering van de Dik Voormekaarshow op de band gezet, bestemd voor uitzending op zondag de 28ste. \u201cMaar de directie keurde hem net voor de uitzending af\u201d, zegt De Groot.\u00a0\u201cHeel jammer, heel flauw, er zat\u00a0 niets in dat schadelijk was\u201d, zegt Andr\u00e9 van Duin.<\/p>\n

\"\"<\/a>De programmaband is bewaard gebleven. En inderdaad: ernstige stekeligheden zijn er niet in te horen. Het afscheidprogramma begon met mededeling in ernstige toonzetting, eens niet op de overspannen toon van Dik Voormekaar, maar bij hoe uitzondering door Van Duin zelf.\u00a0Hij zei het zo:\u00a0 \u201cIk heb een beetje een trieste mededeling, het programma is vandaag voor de allerlaatste keer, door een controverse tussen directie van het programma en ik \u2013 kunt u er voor de laatste keer naar luisteren.\u201d <\/em>Wat volgde was een bonte mengeling van nep-sentiment en passende platen voor de gelegenheid zoals: als \u2018het is voorbij\u2019 en \u2018t is genoeg\u2019,\u00a0 gevolgd door Johnny Jordaan (\u201cBedankt lieve mensen\u2019) en reacties van veel instanties als de IJsboerenfederatie, de zwaar gereformeerde apothekersbediendes, de gecombineerde poeliers van Zetdam\u00a0 (\u201cDit had allemaal al veel eerder moeten gebeuren\u2019) \u201cWerkeloos kan toch geen schande zijn\u201d zong Jacques Herb daana en vervolgens wenste Van Duin De Groot alvast veel sterkte op kantoor. De schaapherders van Olst zeiden Beeeehhhh, gevolgd door \u201cUit, uit het spel is uit.\u201d, Vera Lynn (\u201cFrom the time you say goodbye\u2019). Hij draaide \u2018Morgen ben ik de bruid\u201d van Willeke Alberti die uur voortaan overnam en Andr\u00e9 zong luid mee: \u201cMorgen lig ik eruit\u201d.\u00a0 Naar het einde toe was er een montage van platen met nog meer\u00a0\"\"<\/a>toepasselijke titels, Het is voorgoed voorbij, Ze namen teder afscheid (van de Zangeres Zonder Naam), Goodbye my love (Demis Roussos), Adio (Corry), Scheiden doet leiden. Van Duin huilde uitbundig op dit alles mee. Tot slot werd de laatste VU meter kapot geschreeuwd en ook meneer de Groot nam afscheid, met een dreigement: \u201cU hoort nog van ons\u201d. Daarna klonk het Dik Voormekaar strijdlied \u2013 en dat stopte middenin, zoals dat later met het Wilhelmus zou gebeuren toen Radio Veronica er mee ophield..<\/p>\n

\"\"<\/a>De uitzending zou de zender dus nooit halen, via de marifoon kreeg Hans Molenaar, de omroeper van dienst, opdracht het weggevallen programma met een uurtje platen van boord te vullen. Uit solidariteit begon bij met de Dik Voormekaar tune en werd daar later in een directiememootje nog voor op de vingers getikt. \u201cHet was toevallig net het eerste plaatje in het bakje\u201d, zei Molenaar.<\/p>\n

De Mol heeft achteraf geen spijt van de beslissing \u2013 toen niet, en ook nu niet: \u201cNee, ik voel me niet als de platenbaas van Decca, die The Beatles afwees, waarna ze elders een grote carri\u00e8re tegemoet gingen. Ik had ze toch zeker een prachtige kans gegeven op onze zender? Ik vond ook dat ze goede dingen maakten, maar gezien de omstandigheden van toen vond ik het zeker allemaal geen drama om ermee te stoppen\u201d. \u00a0De grote baas van toen, Guus Jansen, is sinds 2004 met pensioen bij Strengholt. Via zijn personal assistent Merel Wismeijer laat hij afgemeten weten \u2018geen interviews meer te geven\u201d en al helemaal niet over deze kwestie.<\/p>\n

\"\"<\/a>De tijd heeft alle betrokkenen milder gemaakt. Ferry: \u201cWat vond ik die De Mol toen een boerenlul, zeg. Nu vind ik hem wel een aardige man, we komen elkaar nog wel eens tegen in Hilversum. Ik heb ooit nog eens tegen hem gezegd, jaren later, toen ik al chef sport radio was geworden bij de NOS: \u201cAls ze mij ook maar de helft zouden flikken van wat ik jou geflikt had, had ik je al drie keer over de omheining getrapt.\u201d\u00a0De Mol: \u201cEn dat siert hem in hoge mate, mag ik wel zeggen. Toen hij baasje werd bij de NOS werd zal hij wel ontdekt hebben dat je er soms niet aan kunt ontkomen om in te grijpen en orde op zaken te stellen.\u201d<\/p>\n

Er kwam een leegloop bij Noordzee, behalve Van Duin verdween ook Peter Holland. Het contract van Nico Steenbergen werd niet verlengd. Ook Ferry kon direct vertrekken, maar kreeg tot in april zijn salaris nog doorbetaald. En Andr\u00e9 ging door waar hij was gebleven met Dik Voormekaar – nadat hij een telefoontje van de NCRV had gekregen dat ze hem daar met zijn programma wel wilden hebben. En ook daar bleef het een spottend, zeg maar gerust snaaks<\/em> programma: \u201cBij de NCRV hadden Gert van Brakel, Dik Bikker, Johan Bodegraven het voor het zeggen en die namen we daar weer in de maling.\u00a0Met Joop van den Ende en John de Mol jr. deden we het veel later opnieuw, na het deb\u00e2cle van Sport 7 werden ze gefilmd in een schuur met een kip op tafel, dat was dan zogenaamd het kantoor van Endemol. Dat was in feite hetzelfde mechaniek, van de baas en de macht, en die \u00a0als onderknuppel hard onderuit halen. Maar dat werd weer wat ontkracht, omdat ze zelf enthousiast meewerkten. Ze zouden daar eigenlijk op tegen moeten zijn, dat was beter geweest.\u201d Jammer genoeg gaat het niet altijd als bij Radio Noordzee.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Hoe kijken ze zelf eigenlijk aan tegen de programma\u2019s in die Noordzee-tijd?<\/em><\/strong><\/p>\n

\u201cAls ik het weer terughoor vind ik nogal flauw en langzaam\u201d, was de eerste reactie per mail van Andr\u00e9 van Duin, nadat hij het materiaal van toen voor\"\"<\/a> het eerst sinds jaren beluisterde. “In die tijd maakte je het met een twee-sporenrecorder, je moest als bij stukjes en beetjes aan elkaar monteren. Dat beperkte de mogelijkheden nogal, en het is nogal kaal \u2013 veel geluidseffecten gebruikten we toen nog niet. Bij de NCRV kregen we de hoorspelstudio, waar toch niets meer gebeurde, om effecten te maken, bij Noordzee was een asbak en een koffielepeltje het enige geluid dat we zo\u2019n beetje hadden. Dus als je het nu terughoort is het tamelijk pover. Toen sprak Dik Voormekaar bovendien nog erg afgemeten en bekakt, daarna ontwikkelde het karakter zich verder. Dat is met alles zo, als je de eerste Mickey Mouse ziet, die in het tekenfilmpje Stoomboot Willy. Toen was het nog een raar mannetje met dunne beentjes, en als je dan ziet hoe het dan is geworden met diepte, kleur en karakter erin, – een heel andere figuur”.<\/p>\n

De Groot: \u201cMhaah, ik hoef het niet meer terug te horen, ik vind het volledig oninteressant, hoor dingen waarvan ik denk: wat duurt dat en wat duurt dat maar. Andr\u00e9: \u201cOch, ik denk dan: hebben we dat zo gedaan, je hoort toch de ontwikkeling die erin zat.\u201d De Groot: \u201cJe moet er in elk geval naar luisteren met de oren van 1973, toen er op dat terrein nog niets helemaal was op de radio.\u00a0 De tijden zijn wel veranderd, de grapdichtheid moet nu veel hoger zijn, er moet constant iets blijven gebeuren. We konden vroeger zes minuten over een getrainde mier ouwehoeren.\u201d<\/p>\n

Dik Voormekaar, hoe het verder ging<\/em><\/strong><\/p>\n

Vier maanden moes\"\"<\/a>ten de luisteraars Dik Voormekaar missen op de radio. Toepasselijk genoeg diende zich op sinterklaasdag 1973 een nieuwe gegadigde aan, en bepaald een verrassende ook: de NCRV. Van Duin was die dag hoogstpersoonlijk gevraagd door NCRV-coryfee Johan Bodegraven, toen hij een keertje optrad in het programma Los Vast op de zaterdagmiddag.<\/p>\n

Ferry: \u201cAndr\u00e9 belde vlak erna en zei: \u201cGa je mee, dan beginnen we opnieuw? Die dag kon niet meer kapot natuurlijk, want ik zat al twee maanden thuis duimen te draaien. \u201d\u00a0Op 4 februari 1974 maakten De Groot (bij de omroep bevorderd tot \u2018producer\u2019) en Van Duin vervolgens op zaterdagmiddag hun doorstart. Elf jaar lang zou de Dik Voormekaarshow het bij de NCRV uithouden (wat zomerstops, een naamswijziging naar \u2018De Lach of ik sc\"\"<\/a>hiet show\u2019en een sabbatical year daargelaten).<\/p>\n

Dat mag beslist verwondering wekken, want de NCRV gold in die jaren als \u2018n hypercorrecte omroep. Beschaafd amusement, orgelspel, \u2018samen zingen met Arie Pronk\u2019, Zeskamp op zaterdagavond en een verenigingsraad vol dominees die de programma\u2019s van de christelijke radio- en televisie-omroep moesten toetsen. Andr\u00e9: \u201cToch hadden we alle vrijheid, ach jee<\/em> en a god<\/em> mochten we daar niet zeggen, dat waren bastaardvloeken. En verder mocht het niet over het geloof gaan. Dat was het probleem niet, we hadden toch al nooit dingen over geloof of de kerk, dat zijn geen leuke onderwerpen om grappen over te maken. Voor de NCRV was dat eigenlijk het enige criterium.\u201d<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\"\"<\/a>Sommige grappen werden in hun essentie ook niet echt begrepen. Nieuwkomer Dikke Leo vertoonde in het programma natuurfilms uit Tirol. Dat waren natuurlijk sexfilms. Andr\u00e9:\u00a0 \u201cDat deden we om eens te zien hoe ver je kon gaan, die luisterraad moest toch een keertje komen zeggen: jongens dit kan<\/em> niet. Maar volgens mij luisterden de dominees niet echt naar Dik Voormekaar. Op ledenwerfdagen hing er een bord en daar stond op: Dikke Leo, \u00f3\u00f3k NCRV\u201d. Hij lacht smakelijk, \u201cDat vonden we erg leuk hoor, Dikke Leo, \u00f3\u00f3k NCRV.\u201d<\/p>\n

Het Adhd-gehalte van het programma steeg aanzienlijk in dit NCRV-tijdperk. Harry Nak werd een nieuw personage. Hij bestond echt, was \u2018een wat droevige saxofonist\u2019 in het orkest van Coen van Orsouw en begeleidde vier jaar lang in de orkestbak de revues waarmee Van Duin door heel Nederland. Van oktober 1977 tot april 1978 kwam er een tv-versie van Dik Voormekaar, 20 afleveringen, gemaakt met handpoppen. Vooral bedoeld voor kinderen, een nieuwe gast werd Liesje Nak (nichtje van Harry) met slechts \u00e9\u00e9n zinnetje tekst: \u201cIk moet plassen\u201d.\"\"<\/a>De winter erop kwam er een vervolg, \u2018Van Hot naar Haar met Dik Voormekaar\u201d. \u00a0Met levensgrote, schuimrubberen poppen \u2013 gemaakt door Eric en Ronald Slabbers. Opnieuw stapten nieuwe personages \"\"<\/a>de \u2018cast\u2019 binnen; de dames Bep (alias Andr\u00e9) en Toos (Ferry) kwamen in de tv-serie goed van pas, want de regisseur had extra typetjes nodig. Weldra waren ze op de radio ook niet meer weg te slaan. Het aantal decibellen steeg zodanig, dat De Dik Voormekaarshow bijna hinderwetplichtig werd. Een keel- neus en oor-specialist uit het Utrechts Medisch Centrum liet op een congres weten dat hij na de dood van Van Duin dolgraag diens strottenhoofd zou willen onderzoeken. Het is wonderbaarlijk \u2013 zei hij – dat hij na die harde keelstemmen nog gewoon kan blijven praten. Bep was genoemd naar de vrouw van Theo Rekkers, Toos naar die die van Huub Kok \u2013 zijn beide managers in die tijd.<\/p>\n

In 1985 vonden Ferry en Andr\u00e9 het mooi geweest : \u201cDe koek is op, ik zou niet weten wat we nog aan nieuws zouden kunnen verzinnen\u201d, legde Van Duin de lezers van de NCRV-gids uit. Na een optreden van Andr\u00e9 en Ferry bij Kopspijkers in 1999, kwamen evenwel nieuwe aanbiedingen binnen. Na vijftien jaar maakte het programma op 7 oktober 2000 bij de TROS weer een nieuwe doorstart, die op de vertrouwde zaterda nog wel een plekje in de herberg kon vinden voor Dik Voormekaar.\"\"<\/a><\/p>\n

Na twee jaar al liet de zenderco\u00f6rdinator weten geen plek op 3FM meer te kunnen vinden voor deze radio-legende en op 31 mei 2003 was de allerlaatste uitzending. In de jaren erna kreeg Van Duin het druk met tv-werk, maar in 2007 keerde hij terug naar zijn oude liefde: het\"\"<\/a> theater, met een nieuwe revue. Tien minuten werd daarin ingeruimd voor een stukje Dik Voormekaarshow \u2013 met Ferry als gast. Een doorslaand succes. \u201cAls ze me 35 jaar geleden hadden gezegd dat we met hetzelfde trucje ooit nog eens in Carr\u00e9 zouden staan, had ik ze voor gek verklaard\u201d, zegt Ferry.<\/p>\n

Het bleek de opmaat voor een tv-versie van het aloude radioprogramma. Of eigenlijk: een televisieversie van wat ze daarvoor in het theater hadden gedaan. Vanaf 28 februari 2009 was het twaalf weken te zien bij de TROS. Niet langer met poppen van schuimplastic, maar met Andr\u00e9 en Ferry als zichzelf, in veelkleurige jasjes. Voor het eerst kon het tv-publiek zien, hoe feilloos de alchemie tussen de twee nog steeds werkt.<\/p>\n

Dik Voormekaar, de faam is \u2018voorgoed voorbij\u2019<\/em><\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>\"\"<\/a>Het is onwaarschijnlijk dat Dik Voormekaar ooit nog op de radio zal terugkeren. Het lijkt erop, dat de uitzending van 31 mei 2003 op Radio 3FM de laatste is geweest. Andr\u00e9 van Duin zou best weer op de radio willen, dat is het probleem niet. \u201cHet speelt continue door mijn gedachten, maar dan moet wel iemand luisteren. Tegenwoordig zijn er geen stations meer die nog net zo veel beluisterd werden als toen we bij de NCRV zaten. Edwin Evers is de enige met een goede luisterdichtheid, de rest zit in de marge.\u201d Het is vervelend om te concluderen, maar w\u00e9l waar: op de radio is de faam van de Dik Voormekaarshow voorgoed voorbij. Van Duin & De Groot knikken: \u201cRadiosterren zijn er niet meer. Vroeger waren er mensen als Willem Ruis, Koos Postema, Felix Meurders \u2013 van dat kaliber heb je ze niet meer\u201d, zegt Ferry. \u201cDaar zijn de partjes van de koek nu veel te smal voor. Elk dorp met 500 inwoners heeft zijn eigen radiostation, als hobby kun je het nog wel maken, maar dat inspireert niet echt. Ik heb in Hilversum bij de afdeling Gesproken Woord programma\u2019s voorbij horen komen, die 2000 luisteraars per week hadden, dan kun je beter een cassette sturen.\u201d<\/p>\n

\"\"<\/a>Als Dik Voormekaar blijft voortleven, zal dat op televisie zijn, misschien op internet. Andr\u00e9: \u201cMet tv bereik je meer kijkers dan je vroeger op de radio aan luisteraars had, maar dat is een aflopende zaak. Internet neemt het over, kijk naar Youtube met die astronomische getallen. Daar haal je ook je bereik wel. Bovendien blijft het altijd staan, zodat je op elk moment van de dag kunt luisteren en kijken.\"\"<\/a>Vroeger bleven de mensen er echt voor thuis. Dat heb je nergens meer, ook op tv niet. In het begin was Idols een happening, maar de X-Factor scoort als opvolger maar 1,7 miljoen kijkers, met 16 miljoen Nederlanders ook geen hype, dan. Alleen bij de WK en de EK kun je de volgende dag tegen elkaar zeggen: wat een mooie goal was dat\u201d. De overstap naar internet zou evengoed jammer zijn, zegt Andr\u00e9: \u201cVeel grappen waren natuurlijk radio-specifiek. Of we de vorm dan moeten veranderen? Ik weet het niet, daar hebben we nog niet specifiek over nagedacht, misschien kun je daar andere dingen doen. Je mist dan wel mensen die je overal de schuld van kunt geven, bij de radio heb je \u2018n directeur of meerdere of de programmaleider.\u201d Daar weten ze bij Noordzee alles van.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Onder: bestel nu de documentaire CD over het “Eerste jaar Dik Voormekaar”, te verkrijgen bij (oa. Bol.com en de Mediamarkt). Met daarin alle hoogtepunten van Dikvoormekaar op Noordzee. Ingesproken door Dik Voormekaar-fan Ron Brandsteder.\u00a0\"\"<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het eerste jaar Dik Voormekaar Tekst & interviews: Jelle Boonstra Het klikte meteen op de dag dat Andr\u00e9 van Duin (24) en Ferry de Groot (23) elkaar voor het eerst ontmoetten. De chemie was goed, dat voelden ze allebei. Andr\u00e9 was komiek, grappenmaker en zanger en begon wat door te breken in het land. Ferry […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"footnotes":""},"yoast_head":"\n40 jaar Dik Voormekaar - Over radiojingles en radiotunes<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/40-jaar-dik-voormekaar\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"nl_NL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"40 jaar Dik Voormekaar\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"Het eerste jaar Dik Voormekaar Tekst & interviews: Jelle Boonstra Het klikte meteen op de dag dat Andr\u00e9 van Duin (24) en Ferry de Groot (23) elkaar voor het eerst ontmoetten. De chemie was goed, dat voelden ze allebei. Andr\u00e9 was komiek, grappenmaker en zanger en begon wat door te breken in het land. Ferry […]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/40-jaar-dik-voormekaar\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Over radiojingles en radiotunes\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2013-01-15T12:16:55+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"http:\/\/www.jingleweb.nl\/wp-content\/uploads\/2012\/12\/Dik-Voormekaar-40-jaar-Op-Radio-Noordzee-1023x449.jpg\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Geschatte leestijd\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"58 minuten\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/40-jaar-dik-voormekaar\/\",\"url\":\"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/40-jaar-dik-voormekaar\/\",\"name\":\"40 jaar Dik Voormekaar - Over radiojingles en radiotunes\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/www.jingleweb.nl\/#website\"},\"datePublished\":\"2013-01-01T16:39:01+00:00\",\"dateModified\":\"2013-01-15T12:16:55+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/40-jaar-dik-voormekaar\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/40-jaar-dik-voormekaar\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/40-jaar-dik-voormekaar\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\/\/www.jingleweb.nl\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"40 jaar Dik Voormekaar\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/www.jingleweb.nl\/#website\",\"url\":\"https:\/\/www.jingleweb.nl\/\",\"name\":\"Over radiojingles en radiotunes\",\"description\":\"\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/www.jingleweb.nl\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":\"required name=search_term_string\"}],\"inLanguage\":\"nl-NL\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO Premium plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"40 jaar Dik Voormekaar - Over radiojingles en radiotunes","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/40-jaar-dik-voormekaar\/","og_locale":"nl_NL","og_type":"article","og_title":"40 jaar Dik Voormekaar","og_description":"Het eerste jaar Dik Voormekaar Tekst & interviews: Jelle Boonstra Het klikte meteen op de dag dat Andr\u00e9 van Duin (24) en Ferry de Groot (23) elkaar voor het eerst ontmoetten. De chemie was goed, dat voelden ze allebei. Andr\u00e9 was komiek, grappenmaker en zanger en begon wat door te breken in het land. Ferry […]","og_url":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/40-jaar-dik-voormekaar\/","og_site_name":"Over radiojingles en radiotunes","article_modified_time":"2013-01-15T12:16:55+00:00","og_image":[{"url":"http:\/\/www.jingleweb.nl\/wp-content\/uploads\/2012\/12\/Dik-Voormekaar-40-jaar-Op-Radio-Noordzee-1023x449.jpg"}],"twitter_misc":{"Geschatte leestijd":"58 minuten"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/40-jaar-dik-voormekaar\/","url":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/40-jaar-dik-voormekaar\/","name":"40 jaar Dik Voormekaar - Over radiojingles en radiotunes","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/#website"},"datePublished":"2013-01-01T16:39:01+00:00","dateModified":"2013-01-15T12:16:55+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/40-jaar-dik-voormekaar\/#breadcrumb"},"inLanguage":"nl-NL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/40-jaar-dik-voormekaar\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/40-jaar-dik-voormekaar\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"40 jaar Dik Voormekaar"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/#website","url":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/","name":"Over radiojingles en radiotunes","description":"","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/?s={search_term_string}"},"query-input":"required name=search_term_string"}],"inLanguage":"nl-NL"}]}},"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/P7g4ku-36x","jetpack-related-posts":[{"id":32053,"url":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/het-complete-tunesboek\/","url_meta":{"origin":11937,"position":0},"title":"Tunesboek","author":"Redactie","date":"18 mei 2022","format":false,"excerpt":"HET COMPLETE TUNESBOEKOp 14 september 2022 is-ie uitgekomen. Het complete tunesboek. De definitieve versie van h\u00e9t naslagwerk over radio- en tv-tunes. 6000 tunes, 650 pagina\u2019s, 500 foto\u2019s, 2 x zo dik als deel 1 uit 2007. En met heel veel themapagina\u2019s.Wat was de tune van de Top 40? Welke muziek\u2026","rel":"","context":"Soortgelijk bericht","block_context":{"text":"Soortgelijk bericht","link":""},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.jingleweb.nl\/wp-content\/uploads\/2023\/01\/19-Het-complete-tunesboek-scaled.jpg?fit=800%2C1200&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.jingleweb.nl\/wp-content\/uploads\/2023\/01\/19-Het-complete-tunesboek-scaled.jpg?fit=800%2C1200&ssl=1&resize=350%2C200 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.jingleweb.nl\/wp-content\/uploads\/2023\/01\/19-Het-complete-tunesboek-scaled.jpg?fit=800%2C1200&ssl=1&resize=525%2C300 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.jingleweb.nl\/wp-content\/uploads\/2023\/01\/19-Het-complete-tunesboek-scaled.jpg?fit=800%2C1200&ssl=1&resize=700%2C400 2x"},"classes":[]},{"id":2,"url":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/over\/","url_meta":{"origin":11937,"position":1},"title":"Contact \/ Over ons","author":"admin","date":"9 januari 2010","format":false,"excerpt":"LET OP: Bij het Genootschap zijn geen jingles of tunes te leen, te koop of te kopi\u00ebren. Wij functioneren op basis van ruil. Bovendien liggen in onze archieven honderden banden die we niet mogen kopi\u00ebren, omdat we ze onder voorwaarden gekregen hebben. Immers: de rechten van de jingles en -tunes\u2026","rel":"","context":"In "Geen categorie"","block_context":{"text":"Geen categorie","link":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/category\/geen-categorie\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.jingleweb.nl\/wp-content\/uploads\/2023\/01\/Genootschap-2019-100-jaar-radio-055-scaled.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":758,"url":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/tm\/","url_meta":{"origin":11937,"position":2},"title":"TM Fotopagina – TM in pictures","author":"Redactie","date":"20 januari 2010","format":false,"excerpt":"In this building thousends of jingles were made by TM Communications. TM moved into this building at 1349 Regal Row Dallas in 1971 (\u00a9 Ken Justiss & Jon Wolfert)Tom Merriman's office was next to the entrance at the left - the only one with a window (\u00a9 Ken Justiss) Tom\u2026","rel":"","context":"In "Geen categorie"","block_context":{"text":"Geen categorie","link":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/category\/geen-categorie\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.jingleweb.nl\/wp-content\/uploads\/2010\/01\/TM-Gebouw-0014.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":9244,"url":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/spotlight\/ferry-maat-65-jaar-en-nieuwe-cd\/","url_meta":{"origin":11937,"position":3},"title":"Ferry Maat 65 jaar en nieuwe CD","author":"Redactie","date":"18 januari 2012","format":false,"excerpt":"Op 16 januari 2012 werd Ferry maat 65 jaar. Pensoengerechtigd. Plus het lijdend voorwerp van de nieuwe CD van het Genootschap radiojingles en -tunes, met daarop zijn jinglewerk voor radiostations in Nederland en Duitsland.De uitreiking gebeurde door Tonny Eyk (vlnr op de foto: Jelle Boonstra, Ferry Maat, Tonny en Benno\u2026","rel":"","context":"In "Geen categorie"","block_context":{"text":"Geen categorie","link":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/category\/geen-categorie\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.jingleweb.nl\/wp-content\/uploads\/2012\/01\/aaaaaaaad-1024x672.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":26839,"url":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/spotlight\/omroepbanden\/","url_meta":{"origin":11937,"position":4},"title":"Omroepbanden","author":"Redactie","date":"23 januari 2018","format":false,"excerpt":"Omroepbanden in soorten en maten \"Heeft U daar een bon voor?!\" Deze kreet kennen we, uitgesproken door een van de typetjes uit de Dikvoormekaar Show van Andr\u00e9 van Duin. Maar deze uitroep vindt zijn oorsprong in de bandengeschiedenis van de Nederlandse Omroep. Witte handschoenen Ergens in de jaren \u201960 zal\u2026","rel":"","context":"Soortgelijk bericht","block_context":{"text":"Soortgelijk bericht","link":""},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.jingleweb.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/02\/IMG_0006-1024x683.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.jingleweb.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/02\/IMG_0006-1024x683.jpg?resize=350%2C200 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.jingleweb.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/02\/IMG_0006-1024x683.jpg?resize=525%2C300 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.jingleweb.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/02\/IMG_0006-1024x683.jpg?resize=700%2C400 2x"},"classes":[]},{"id":10441,"url":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/spotlight\/tune-radio-tour-de-france-bedoeld-voor-defensie\/","url_meta":{"origin":11937,"position":5},"title":"Tourtune","author":"Redactie","date":"27 juni 2012","format":false,"excerpt":"TUNE RADIO TOUR DE FRANCE WAS BEDOELD VOOR DEFENSIE 27.06.2012 -\u00a0Hij kan er elk jaar van op vakantie. En behoorlijk ook. Rein van den Broek (nu 66). Muzikant. Zijn instrumenten: trompet en fl\u00fcgelhorn. Speelde jarenlang in Ekseption. Componeerde in 1981 samen met muziekmaat Paul Natte (nu 67) Trumpet Cross. Het\u2026","rel":"","context":"In "Geen categorie"","block_context":{"text":"Geen categorie","link":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/category\/geen-categorie\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.jingleweb.nl\/wp-content\/uploads\/2012\/06\/NOS-Rein-van-den-Broek-schreef-Trumpet-Cross2.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/11937"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11937"}],"version-history":[{"count":143,"href":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/11937\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12265,"href":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/11937\/revisions\/12265"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jingleweb.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11937"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}