JINGLEWEB.NL

Dit radiostation, WDIA in Memphis (waar Elvis Presley ooit de eerste zwarte muziek hoorde) is de oorsprong van de Pepper Sound studios (het latere Pepper Tanner).  John Pepper was één van de oprichters van het station, en in een kelder werd productie gedaan, ook  werden er jingles opgenomen. Het bescheiden begin van de jinglecultuur in Memphis (© Onbekende fotograaf)

Weldra kwam William B. Tanner de firma versterken -  hij werd directeur

Er worden veel jingles en production libraries bedacht, die ook worden geruild tegen reclamespots en goederen – een ‘barter agreement’ waar het bedrijf heel goed in zal worden.

En paar voorbeelden van vroege producties uit de beginjaren ‘60, een aardige beschouwing over de libraries staat op een site van Sammy Reed

Rond 1968 komt ook de naam van Tanner er prominent bij, John Pepper trekt zich steeds meer terug en het bedrijf gaat Pepper Tanner heten (deze advertentie staat in het aprilnummer van de Billboard in 1968).

Ook de jinglepakketten worden soms gratis weggegeven tegen reclame of tegen goederen.

Sommige ervan kregen nog aardig wat faam.

In 1974 verdween de naam van Pepper uit beeld, en werd het gewoon William .B. Tanner, ook op de doosjes.

Een stukje van het muziekpapier van het pakket New Generation

Tanner betrekt in 1974 ook enkele verdiepingen in dit gebouw aan Union Avenue Extended

Dat gebouw is er nog steeds, maar sinds de jaren negentig, nadat het bedrijf werd verkocht aan Media General – is het al niet meer van William B. Tanner. (© Bing Bird eye view)

Een paar van de pakketten zoals ze in Memphis werden gemaakt.

En dat waren er nogal wat.

Allemaal verzonden in die kleine doosjes van 15 centimeter, en op cassettes

‘The Best’ van Tanner (na de verkoop van het bedrijf in juli 1982 ook onder de naam Media General Broadcasting Services aan de man gebracht) werd door Top Format voor België onder meer ingezongen voor Radio Antigoon, en het zorgde voor een enorme vraag naar de Tanner-jingles in de Benelux en Duitsland.

Zo simpel ging dat nog: een volspoor-dub van de instrumentale master werd op verzoek naar Nederland verstuurd.

Directeur Ren Groot deed er goede zaken mee, en was alleenvertegenwoordiger in Europa. Blije gezichten van Carl Reynolds (links), Ren zelf, en van Zack Hernandez, in feite de man die in het jingle/productiebedrijf de dagelijkse leiding had. (© Ren Groot).

Een feestje bij Tanner, met verkoopman Keith in een vrolijke bui. (© Ren Groot)

Dit is William B. Tanner zelf. Hij stapte na verkoop van zijn bedrijf aan Media General van jingles en commercial-libraries over op Billboards, die grote borden langs de weg, waar hij langzaam maar zeker al een belang in had gekocht. Hij verdween in de jaren negentig twee jaar in de cel wegens belastingfraude, en stierf op 1 december 2005 aan kanker, met een geknakte reputatie. Media General bestaat nog – is een grote speler, en doet niets meer met jingles.

Een niet nader geïdentificeerde medewerker van Tanner voor één van de vijf gebouwtjes die het bedrijf naast elkaar had aan de 51 South Florence Street in Memphis waar alles werd opgenomen en geproduceerd. (© Ren Groot)

Die gebouwtjes zijn afgebroken, het terrein is nu een enorme parking bij een Mall in Memphis – niets meer te zien van het jinglebedrijf van weleer  (© Google Streetview)

In Dallas werd neergekeken op het jinglegeluid uit Memphis, ook de klanten waren het beter gewend. Pepper Tanner probeerde daarom ook de ‘Dallas vocals’ te strikken, maar die wilden niet naar Memphis – Tennessee komen. En dus kwam Tanner uit arremoede zelf maar naar Dallas.

In Fitzhug werd een opname-studio geopend, in een wat afgezakt deel van Dallas. Er zit nu een Chinees restaurant in, en ons advies is: doorrijden. Ga hier niet eten.

Pepper Tanner besloot te verhuizen en het bedrijf wilde neerstrijken aan de 1349 Regal Row in Dallas – tot er werd besloten toch maar weer naar Memphis te gaan. In dat pand trok toen TM Productions, en toen ze daar hun Studio A gingen bouwen zagen ze daar het Pepper Tanner logo staan. Jaren is dus opgenomen in het gebouw, met het logo van de concurrent onder de vloer (© Ken Justiss)

Uiteindelijk zal Media General  het W.B. Tanner bedrijf in 1988 overdoen aan TM, inmiddels gefuseerd met Century 21 programming, daarna verdwijnt het merk volledig van de markt.

The ‘W.B. Tanner gang’ in hun ‘hospitality suite’ tijdens een radiobeurs (onder meer met Bart van Gogh & Ren Groot)

Tanner pompte aardig wat music libraries de radio- en televisiemarkt op, de bekendste van allemaal was SOB, de Sound of Broadcasting, ook in Nederland intensief gebruikt.

Plus de Showcase Production Music – library

Trendsetter was ook een hit bij stations, overal ter wereld

Ook Tanner had z’n eigen soundeffects-librrary

En nog een library uit de latere dagen

En eentje waarmee ze alles afsloten.

Comments are closed.